Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Daha danışmayaq sülhdən, barışdan,
Uduzub çıxdım,eh, mən bu yarışdan.
Uzaqda durub da yaddan, tanışdan,
Səni sevməyimi gizlətdim, dostum.

Fələk sevdiyimi elimdən çalıb,

Fələk yenə keşikdədir,sayıqdır.
Arzularım tənha üzən qayıqdır.
Dərdin evi soyuqdan da soyuqdur,
Iki dərdin arasında gizlənim.

Bir-birinə qarışıbdır bəm,zilim.

Yaxşı-pisi seçsene,
Yolunu düz keçsene.
Yaraşmayır heç sene,
Tellerinde den, gizlet.

Minərək taleyin səmənd atına,
Qəmimi kiminlə bölüm gizlicə.
Hopadaq torpağın dərin qatına,
Suyunu itirdi gölüm gizlicə.

Ay ezizim, sen sevgiden tökmesen,
Saray uçar, himini berk tökmesen.
Göyerçin tek su getirib tökme sen,
Hesretinin ateşine qoy yanım.

Düşün sən əzizim, soyuq baş kimi,
Ani heyrət kimi,gizlin kaş kimi.
Sən sına bilərsən yumşaq daş kimi,
Dözməzsən həsrətin gərginliyinə.

Bəzən ayağının üstdə durarsan,

Nur olub masmavi dənizə axdım,
Qısqanc dalğaları yandırıb-yaxdım.
Dönüb gözlərinin içinə baxdım,
Qəlbimi titrətdi gizli təbəssüm.

Ay külək, səsimi dünyamıza yay,

Dostum, gəl keç dünyamızı.
Addımla, seç dünyamızı.
Bəzəyər iç dünyamızı,
Sənin gizli təbəssümün.

Çox ağırdır xar tənəsi,

Ey könül hissleri, azca qarışın,
Heyata keçmekçün ancaq yarışın.
Saçımın biri ağ, biri sarışın
Yolunu ölünce gözlerem senin.

Duyğular qalıbdır yene kesrde.
Onu tam etmez ki şeir, nesr de.
İlk defe deyesen keçen esrde,
El-ele tutuşduq göl qırağında.