Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Gül əkmişəm cərgə-cərgə,
Yara qismət ola bəlkə.
Qaranlıqda qara kölgə,
Sürünür ağ duman kimi.

Güllərin üstünü qar alıb gedib.
O gözəl təbiət saralıb gedib,
Qaranlıq guşəyə gedib çıxaram,

DUMAN OLACAM

Ölümü ötürüb yaşa qoyacam,
Zülümü götürüb daşa qoyacam.
Gülümü getirib başa qoyacam,
Hicranı saçından sürüyeceyem.

Ölümü ötürüb yaşa qoyacam,
Zülümü götürüb daşa qoyacam.
Gülümü gətirib başa qoyacam,
Hicranı saçından sürüyəcəyəm.

Vüsala əbədi qulam mən daha,

Sübh tezdən oyanırsan,
Al rəngə boyanırsan.
Önümdə dayanırsan.
Əzizim, göz yuman tək.

Günahımı bağışla,

Halal olub.Əməli düz yaşayıb,
Gecələri sanki gündüz yaşayıb.
Mənim babam ömr edib, yüz yaşayıb,
Eh, qaldı o günlər dünəndə gördüm.

Hələ qurulacaq neçə obamız,

Qulağıma gələn səs,
Həsrət çəkmək çox əbəs.
Mən sənin sevdiyin şəxs,

Yer üzü yağışın intizarında,
Nur yağış torpağa salama gəlir.
Ürək, nə çıxar ki ahu-zarından
Ruhlar dərdə gəlmir, kəlama gəlir.

Dəli çaylar sakit axmaz,
Ildırımlar nahaq çaxmaz.
Bir ərköyün,sözəbaxmaz,
Dəcəl döydü qapımızı.

Iki yoldan birini seç,

Bircə dəfə sakitlik ara, külək,
Tələsmə,gedirsən de hara külək.
Dörd bir yanı dağıdır qara külək,
Tufan qopur, salamat ev qoymayır,

Ürəklərə kədər,qüssə dolarmı,