Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Olanlara maraqlıyım,
Ötənləri varaqlıyım.
Kədərli.qaşqabaqlıyım
Sənsizlikdən fikir etdim.

Zülmet qaranlığa bürünmüşüm men,
Her teref sessizlik, her yan lal sükut.
Xeyalen göylerde sürünmüşüm men,
Gecenin üzünde beyaz xal sükut.

Başdan ayağadek sebrem, dözümem,

Qaçammadın nəzərdən,
Ayrılmadın Xəzərdən.
Güzarımı məzardan,
Saldım sükut içində.

Könül odlara yansa

Sükut haray çekdi:-Bene söz verin,
Neden sakitlikden doğuluram ben.
Yanıb alışmağa azca köz verin,
Soyuqda.şaxtada boğuluram ben.

Sükuta söz verdik,qulaqlar batdı,

Atasının bir dənəsi,
Anasının dürr danəsi,
Sevər, əzizlər nənəsi,
Babanın şəkəri, duzu
Sulduzum.

Hardan gəlib hara gedir,
Ömrümüzün karvanı.
Kimdir ona yol göstərən,
Kimdir onun sarvanı.

Süfrəmizin kənarında

Tanış gəlir bu qoxu,
Adını başdan oxu.
Gözümə şirin yuxu
Gələrmi sübhə kimi.

Divardakı rəsmlər,
Tablolar hər yerdədir.
Bölmədəki kəsrlər
Deyən təkcə şerdədir.

Içimdəki duyğular,

Bax, gözəl peyzaj verir,
Yeddi rəng miraj verir.
Dünyaya mesaj verir,
Daim sülhün şəfəqi.

Işığını gur edər,

Bir az ilıq təbəssümün,
Bir az şuluq təbəssümün.
Bəyaz. qılıq təbəssümü,
Məni tarimar edənim.

Qurulmadı taxtım belə,