Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Artdıqca ağrın-acın,
Tapılmadı əlacın.
Sözün nə oldu , bacı
Əzraillə həridə.
Fəridə.

Xəyalım əksini ucuz tutmayır.
Gülümsər çöhrəni heç unutmayır.
Axan göz yaşımı gün qurutmayır.
Yağışlar bənizim, yağışlar mənim.

Qırmızı güllərdən çələng toxusam,

Hicran-eşq sınağıdır,
Görüş-el qınağıdır.
Həsrət qan çanağıdır,
Toxunma ki dağıdar.

Dərdi görsəm çatlarım,

Vətən tarixindən yaddaşın vardı.
Neçə dostun vardı, yoldaşın vardı.
Hələ cavan idin, nə yaşın vardı,
Haqqın rəhmətinə qovuşdun, oğul.

Sən getdin, pozuldu evin növrağı,

Səninlə görüşə könlüm tələsər,
Yolumu nə çaylar, nə göllər kəsər.
Adını çəkəndə ürəyim əsər,
Mənim şair qəlbim deyil ki dəmir,
Ay ilk məhəbbətim-əziz Kürdəmir.

Mənə zəhər yedirər,özgələrə bal gecələr.
Yatmıram,oyanıram hey yuxudan kal gecələr.
Çəkirəm keşiyini ulduzların sübhə kimi,
Həsrətdən ağlayıram,oluram bihal gecələr.

Yenə çalınacaq İstiqlal marşı
Neynəyə bilərsən sən Türkə qarşı.
Əzəldən qaraçı, xilqətdən vəhşi
Bu qədər qəddarlıq söylə bir, neyçün?

Erməni tulası, ay faşist hayı,

Hər yan sudur, ruhum ada.
Tək-tənhayam bu dünyada.
İtirmişəm boz səhrada,

Yerə duman çökülər,
Bağrım başı sökülər.
Qızılgüllər tökülər,
Qurduğunuz bu himə.
Fatimə.

Nolar, bircə çiçək göndər adıma,
Şirin xəyal yalnız çatır dadıma.
Dönəm-dönəm hey düşürsən yadıma,
Onsuz səni unutmaqda fayda yox..

Zalım fələk yenə qəmi güldürür,