Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Kədərin qovuşar hər vaxt dərdlə bil,
Kişilik yaraşır təkcə mərdə,bil.
Atalar deyib ki sən də hərdənbir,
Sözünə qulaq as dəli şeytanın.

Yolumu azarsam dumanda,çəndə

Varı bölməyəcəksən,
Çün “Uludan ulusan”.
Qorxma, ölməyəcəksən,
Hələ canı sulusan.

Alışacaq közsən ki,

Bəyazım, gəl burax qaramı, gedim.
Öyrənim halalı-haramı, gedim.
Yaramı qovuşum,xaramı gedim?
Duyğular toqquşan geniş meydansan.

Mən ki qüssə olub göydən yağırdım,

Məkrli gözünün nur giləsinin.
Qədrini çətin ki biləsiyəm mən.
Eh, şeytan deyir ki vur beləsini,
Adını dəftərdən siləsiyəm mən.

Saçımda bəmbəyaz telə dönmüsən,
Qəlbimni üşüdən yelə dönmüsən.
Kükrəyib daşaraq selə dönmüsən,
Ağlar ürəyimin göz yaşı sənsən.

Sıfıra enibdir yeriş sürətin,

Baxsın muncuq gözüylə,
Alışdırsın közüylə.
Siçan gəlir.Özüylə
Bol bərəkət gətirsin.

Özünü heç sıxmasın,

Qaranlıq şəhərin işıqlarını,
Qəlbimin közüylə yandırıram mən.
Dünyanın ən nadinc uşaqlarını,
Bir kəlmə sözümlə qandırıram mən.

Təbəssüm üzümə sığal çəkibdir,

Gəl ay gözlərimin qarası-ağı,
Sənsiz əriyibdir könlümün yağı.
Arayıb gəzərlər aranı,dağı
Axtarıb taparlar şerimdə səni.

Demirəm soyuq ol, sazaq ol, dostum,

Evi tikilib, himsə yox,
Sazı əlində, simsə yox.
Qapımı döymə, kimsə yox,
Çoxdan mənim qəlbim boşdur.

Xəzər kimi çağlamağım,

Həsrət qalxar qara his tək,
Hicran durar bir iblis tək.
Üz-gözümə çöküb sis tək,
Bacarırsan, sil ahımı.

Xəyallarım as olubdur.