Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Atıb namus,arı düşmen,
Talan edib varı düşmen.
Meğlub olar karı düşmen,
Silahlanın igidlerim.

Işğal olunub torpağım.

Atıb namus,arı düşmen,
Talan edib varı düşmen.
Meğlub olar karı düşmen,
Silahlanın igidlerim.

Işğal olunub torpağım.

Talan edib varı düşmən,
Atıb namus.arı düşmən.
Məğlub olar qarı düşmən,
Silahlanın igidlərim.

Işğal edilib torpağım,

Suyu ayna bilən söyüd daranıb,
Gözümün önündə sevgi yaranıb.
Gülü-çiçəyi də təmiz aranıb,
Hər tərəf keçilməz sıldırım, dünya.

Adımı qayaya qazıb qalmışam,

Bilirəm ki yaxşılıqlar itməyir,
Bir bax, necə əllərim də titrəyir.
Sənli günlər xatirimdən getməyir,
Göz yaşını siləmmədim, bağışla.

Bilirəm ki dağdan ağır çəkin var,

Baxçandakı güllər yenə tərdimi?
Nadan əli o gülləri dərdimi?
Kimə deyim qəlbimdəki dərdimi,
Kim dinləsin söhbətimi, sözümü.

Ağac ağ çiçək açıb,
Durmuşuq altında biz.
Ayrılıqdan qaçıb,
Bir vurur ürəyimiz.

O ürəyin içində

Baxammadın sən gözümə,
Alışmadın od-közümə.
Gülüm, daha xoş sözümə,
Söhbətimə ilinməzsən.

Saçlarımda qar olsan da,

Dağ sürüşsə,kolu düşsə
Təbiətin qolu düşsə.
Leysan yağsa,dolu düşsə
Bu yerlərə sel gələrdi.

Ulduz kimi sönüb qalsam,

Günəş deyil, ulduzladım, ayladım,
İşığımı qaranlıqa payladım.
Şaxta vurmuş xatirəni hayladım,
Göz yaşımı silərsənmi, a zalım.

Sönmüş közü ocaqlayıb rəqibim,