Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Hər baxanda gərəyimə,
Atəş düşər ürəyimə.
Ox saplanar kürəyimə,
Görəndə bəyaz telləri.

Ev üstə göyərçin qonar,

Üzümü söykəyib yaz yağışına,
Dərdimi danışıb ağlayıram mən.
Elə möhtacam ki bir alqışına,
Sulara qoşulub çağlayıram mən.

Şehli al leçeyin tozun axtarır,
Sevgili çiçeyin izin axtarır.
Bir üzü göyçeyin özün axtarır,
Yollara boylanır yaz yağışları.

Xəyallar heyrətə geyir əynimi
Günəşin çıxması açmır eynimi.
Suallar yamanca yorur beynimi,
Dünyanın sonuncu nöqtəsindəyəm..

Neçə ilin dostuyuq,
Iki əsrin bacısı.
Gözəl şeir tostuyuq,
Şirindir, yox acısı.

Yenə də yeyir bax içim-içimi,
Kədərli həyatın, düzü, sarsıdır.
Necə canlandırım ölmüş heçimi,
Həsrətin alovu üzü qarsıdır.

Taleyin qəm yüklü ömür dərsini,

Qapınıca açıram,
Yenə də qarşımda sən.
Küləyindən qaçıram,
Arxamca yel tək əsən...

Daha inanmıram mən,

Soyumuş közdən də yandın, alışdın,
Acı taleyinlə küsdün, barışdın.
Üzünü dənizə tutub danışdın,
Göy sular əksini yenəmi əydi.

Yeni il gəlir,özüylə
Bolluca fərəh gətirir.
Alışacaq od-közüylə,
Işıqlı səhər gətirir.

Işığında bu şəhərin,

Yeni il, gəlişinlə
Sevinc, səadət gətir.
Şipşirin gülüşünlə,
Sevgi, məhəbbət gətir.

Sən gəl.Addıım səsindən,