Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Yerə düşüb gözəl gülüm,
Əlim çatmır götürəm.
O gül mənim özəl gülüm,
Sinəm üstə ötürəm.

Çəkərək hər qayğısını,

Kim deyir pis imiş sevib-sevilmək,
Dumanmış, sis imiş sevib-sevilmək.
Nə gözəl hiss imiş sevib-sevilmək,
Dünyanın ən sirli duyğusu imiş.

Bəyaz qızılgülü dərib iyləmək,

Bəzən dözülməyən bir zəng olursa,
Kədər qaranlığa ahəng olursa,
Bənövşə gülüylə həmrəng olursan,
Çəhrayı çətirli gözəlim mənim.

Mənə çox derlər:Haqq aşığısan,

Gecələr sübhə kimi yatmayıram,dünya bilir,
Səni mən tək saf ürəkdən sevən olmaz,gözəlim.
Duruban başım üstdə ilham pərim,gözüm silir,
Həsrəti-ayrılıqdan gözlərim dolmaz,gözəlim?!

Nə su olub önümdən ax,,
Nə də belə yandırıb yax.
Təkcə mənə məxsusdur bax.
Artıq hazır özəl postum.

Bizə fürsət vermir zaman,

Bir daha sezməzsən gulüm,məni də,
Dağlara tül olan duman, çəni də.
Günlərin birində nədən səni də,
Əlimdən aldılar göz görə-görə.

Fələyin işini tərsinə burdum,

GÖZ GÖRESİ

Könül yaram sızıldayar,
Dil-dodağım mızıldayar.
Barmaqlarım gizildeyer,
Hele neçe söz höresi.

Könül yaram sızıldayar,
Dil-dodağım mızıldayar.
Barmaqlarım gizildəyər,
Hələ neçə söz hörəsi.

Dar günümdə sıxdıqlarım,

İlk məhəbbət qumar deyil,
Hər sığal saf tumar deyil.
Vüsal yolu hamar deyil,
Yolumuzu düzlə, gülüm.

Dəyişər çayın axarı,
Tüstülənməz daş buxarı.
Yavaş-yavaş qalx yuxarı,
Mən düşüm üzü enişə.

Haqq sözünü ,qəlbim, dinlə,