Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Həyatdan zövq almaram,
Qələbələr çalmaram.
Eh, mən sənziz qalmaram
Qu gölə cuman kimi.

Varlığımla öyün, sən,

Yerdən göyə hərb körpüsü salınsın,
Tezlik ilə torpaq geri alınsın.
Qarabağda zəfər marşı çalınsın,
Fərəh dolu şeir yazım yenə mən.
Deyəm-”Gozün aydın olsun,ay Vətən”.

Yerden göye herb körpüsü salınsın,
Tezlik ile torpaq geri alınsın.
Qarabağda zefer marşı çalınsın,
Fereh dolu şeir yazım yene men.
Deyem-”Gozün aydın olsun, ay Veten”.

Yenə də yoldadır qəm yüklü qatar,
Kim onun qarşısın saxlayıb tutar.
Sevdiyim insandan vəfa, etibar,
Sədaqət umuram, səncə bu çoxmu?!

Ayrılıq erköyün, vüsalsa laldır.
Xoşbextlik ilğımdır, şirin xəyaldır.
Nolar, birce defe başını qaldır,
Gülümse üzüme, gülümse,Allah.

Güneş heç Ay ile görüşe bilmir,

Çənim var, dumanım yox,
Bir görüş umanım yox.
Dönməyə gümanım yox,
Gülüm, sənsizləmişəm.

Bu şəhərin küçələri,
Indi mənə dar gəlir.
Heyf, sevdim, sevilmədim,
Hissim mənə ar gəlir.

Nəydi o gülün günahı,

Kölgəsində durduğumuz vələssə,
Hicran mənim görüşümə tələssə,
Bircə gün həsrətin küləyi əssə,
Vüsal baxçasında gülü soldurar.

Dilənçi dünyaya səfir gedərsən,

GÜLÜŞÜ DÜŞÜB

Eyvanın küncüne söykenib durub,
Yene xeyalında min plan qurub.
Baxışı yolları yamanca yorub,
Başından örpeyi sürüşüb, düşüb.

Vüsalının açıq qalıb qapısı,
Nə gələn var, nə də gedən deyəsən.
Acı günlər gördü ulduz sanısı,
Yaşayarmı ruhsuz bədən, görəsən.

Ipək kimi saçlarını oxşardım,