Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Dağlar bəyaz bürünər,
Kölgəm yerlə sürünər.
Hər yanı duman alsa,
Dünya sirli görünər.

Günəşin məharəti,

Güneşin zerresi çaya düşübdür,
Geceler işığı aya düşübdür.
Gelişi boğanaq yaya düşübdür,
Xeyalın qayıdıb yaz seferinden

Yolunun üstüne çıxıb durubdur,

Oxuyaram şən səsimlə,
Qaynar ,isti nəfəsimlə.
Eşqim, bircə təbəssümlə,
Dünyamızı gümüşlərəm.

Arzularım bax, sel kimi,

Bu gün sənin ad günün,
Bir azca kədərliyəm.
Ay mənimn ömrüm-günüm,
Mən Günəş qədərliyəm.

Qızmaram.Öz istimi

Göydə rahat yatmayır,
Dərdi qəmə satmayır.
Mənə dişi batmayır,
Kölgəmə gün şığıyır.

Yolumuz kəsişmir ki,

Yavaş-yavaş gün keçir,
Qəfildən axşam olur.
Səda gəlir, ün keçir
Bizə qalan şam olur.

Gecə sükut içində,

Günəş artıq çıxıbdır,
Əllərimi sıxıbdır.
Qaranlığı yıxıbdır,
Daş kimi yatan, xeyir.
Günün-günortan xeyir.

Ömür yolu anındaca qırılan sap,
Bu dünyanın uzununa atını çap.
Söylədim ki.mənim üçün bir həyan tap,
Demədim ki sən üstümə günü gətir.

Gizli-gizli baxırsan,
Yandırırsan,yaxırsan.
Qəlbim qədər yaxınsan,
Gəl ömrüm-günüm mənim.

Xəyal atın çapmısan,

Istiot, duz nifrətində,
Açılmaz buz nifrətində.
Sənin ucuz nifrətindən,
Yer yarılıb göy çökəsi.

Hicran ölü, vüsal diri,