Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Necə də tuş gəlsəm töhmət-qınağa,
Mən ki yox demədim vaxtsız qonağa.
İndi dözümümü çəkib sınağa,
Sənin yoxluğuna dəniz kükrəyir.

Boz naxışın dünyamı
Gur yağışın dünyamı,
Tərs baxışın dünyamı,
Yaman sərt aldı getdi.

Olmadı ki qüdrətim,

Söz ilə aya çıxaram,
Dağ aşıb qaya çıxaram.
Çətin ki yaya çıxaram,
Tər yuyub aparır məni.

Hicran bəyaz dənmiş,Allah,

Böhtan ile şer atışıb,
Keder ile qem ötüşüb.
Ömrün payızı yetışib,
Başlanıbdır derd derimi.

Araz suyunda lilem men,

Yada düşsən gözümdən yaş süzülər,
Muncuq kimi yanağıma düzülər.
Çətin əlim əllərindən üzülər,

Ayrılığın közü sönüb,
Həsrət yaman sərtdi deyən,
Sevdiyinin üzü dönüb,
Vüsalın çox pərtdi deyən.

Tellərini daramayın,

Zaman yaman gəldi ağır,
Fələk güclü, insan fağır,
Yağış tökür, leysan yağır,
Çay suyu öynəymiş, dədəm.

Yazanına qurban olum,

Qızınmadım istisinə,
Bu dünyanın dərdi nədir.
Boğuluram tüstüsünə,
Aldanışı əfsanədir.

İntiqamın daş qılıncı,

Vüsalı kim böyüdecek,
Başımızda derd işi.
Bizi untek üyüdecek,

Çox yeyib sevgi noğulun,
Deyən ayrılıq boğulur.
Yeni bir sevda doğulur,
Ümidimin yatağında,

Ruhun gedər, şəxsin qalar,