Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Şimş? k t? k çaxdığı yadından çıxıb,
Yad kimi baxdığı yadımdan
Yandırıb yaxdığı yadından çıxıb.
? yilib su içdim eşqin gözünd? n.

H? sr? tin havası eynimd? g? zir,

Şimşək tək çaxdığı yadından çıxıb,
Yad kimi baxdığı yadımdan
Yandırıb yaxdığı yadından çıxıb.
Əyilib su içdim eşqin gözündən.

Həsrətin havası eynimdə gəzir,

Sən idin dağların ən bəyaz qarı,
Sən idin ömrümün dövləti-varı.
Nədəndir susmayır könlümün tarı,
Ruhları incidən simim var axı.

Sən mənim əzəli-son məhəbbətim,

Bir zaman şeklimiz qoşa,
Elim gelmez, hiç silmem de.
Heyatım getdimi boşa,
Heyf ki ömür ilmemde,
Qara sapdın, ezizim.

Soyulandan Nəsimimiz,
Kədər oldu nəsibimiz.
Indi qonaqdır nəslimiz,
Dünya, səndən kimlər keçdi.

Qələm şairin var-yoxu,

Başdan öcü atmayır ki
Daş ülgücü batmayır ki.
Zilə gücü çatmayır ki,
Bəmli-bəmli sim toxuyur.

Təbəssümüm vurulsa,
Üstdə saray qurulsa.
Ümidlərim qırılsa,
Üz tutaram Şimala.

Fərəh xoş qalmaq istər,

Döndərəməz kilsə məni,
Namərd etməz kinsə məni.
Anlamayaz kimsə məni,
Mən özümün simsarıyam.

Gümanlandım,qəsdə düşdüm,

Günəşin işığı bozarda bilməz,
Həyatın gedişi sozalda bilməz,
Nə yağış, nə külək azalda bilməz,
Titrəyən əlimin hərarətini.

Şerimin rəsmini gecə çəkirəm,

Göz açıb gördüyün güllü baharsa,
Bəxtinə düşənin alagöz yarsa.
Üzünü ayrılıq alovu qarssa,
Yazığın gəlsə də taleyi kəmə.
Səni sevməyimi kimsəyə demə.