Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Buludlar göz yaşı tökdü bir anda.
Gsəma sinəsini sökdü bir anda.
Qəfildən qaranlıq çökdü bir anda,
Günü zülmət etdi gecə gözlərin.

Dərələr dolaşır düzlər içində,

Səninlə son dəfə görüşən zaman,
Nələri kəşf etdim, nələri.Aman.
Istilik axtardım, üşüdüm yaman,
Elə bil yağıbdır qar gözlərində.

Günəş nur əvəzi nəm saçır nədən,

Gecə-gündüz Allahına yalvarıb,
Dünyada tək pənahına yalvarıb.
Əl açıban dərgahına yalvarıb,
Torpağına üz tutduğun o pirəm.

Tale məni sənin üçün göndərib,

Səhvini başa düş, suç eyləmə gəl.
Ömrümü-günümü puç eyləmə gəl.
Yanan ocağıma su çiləmə gəl.
Dadın-tamın qalıb bulaqlarımda.

Əzizim, taleyin hökmüylə barış.

Yad libası bəyənib də geymərəm,
Qızılgül kolunu yerə əymərəm.
Yağışa, çiskinə qiymət demərəm,
Yağdırram, bilirsən, baha dolunu.

Artıq xəyalımın qəbri qazılıb,

Nedendendir, görende şirin dindirir,
Güneşi, ayı da göyden endirir.
Gelenden-gedenden xeber gönderir,
Bu payız yamanca gözleyir beni.

Məni yalan söz tutub,
Sanma yaram köz tutub.
Qiblə tərəf üz tutub,
Ölümü gözləyirəm.

Sanırdım qəm qaçacq,

Xoş arzular axışıb,
Acı günlər sıxışıb.
Xatirələr yığışıb,
Mənicə közləyirlər.

Şəklimi doğal çəkən,

Qazandın vuruşunla,
Söz adlı qurğuşunla.
O heykəl duruşunla.
Yolumu gözləyirsən.

Çiskinli yağışınla,

Şəninə övladın söz deyir,Vətən
Deyə bilmədiyin göz deyir, Vətən.
Qarabağ yolumu gözləyir,Vətən
Nə vaxt sona çatar intizarımız.