Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Getmisən nə bir namə,nə bir xəbər göndərmirsən,
Həsrətin edib məni lap nitqi lal,qurban olum.
Mənim cavan ömrümü cəhənnəmə döndərmisən,
Düşübdür ürəyimə silinməz xal,qurban olum.

Üçüncü, beşinci, onuncu oldun,
Xəyal pilləsinin son ucu oldun.
Qürbətdən dönməyən sonuncu oldun?
Sən ki qol çəkmədin ilkə,əzizim.

Həsrətin qapqara donu qaranlıq,

Bulaq-könül çeşməmdir,
Sis-çəkilən eşməmdir.
Qarşındakı düşməndir,
Vur, balası, vur görüm.

Qəmin bağrın söksənə,

Xara ipək çitdi daha,
Qoşa ulduz itdi daha.
Vaxtsız sevda bitdi daha,
Hər şey qurtardı,qurtardı.

Qoy özümə kəfən biçim,

Ay sevgilim, ver əlini.
Qaraltmayaq nur selini.
Məhəbbətin gur telini
Hörməyir ki sənsiz ürək.

Nədir hicrin özəlliyi,

Ağrısını illər boyu çəkəcəm də,
Darıxanda tprpaq üstə çökəcəm də.
Dərd çıxarıb yerində qəm əkəcəm də,
Gözlərimdə qan-yaş olar sənsizliyim.

Qəribə bir nisgil yaşar gecəsində, gündüzündə,

Səni hündür-hündür ağlayacağam.
Məni alçaq-alçaq kiridəcəksən.
Səni mundir-mundir bağlayayacağam,
Məni qoçaq-qoçaq dirildəcəksən.

Səni sətir-sətir tökəcəyəm mən,

Bir az nəmli gözlərində,
Xəyal dəmli gözlərində,
Sənin qəmli gözlərində,
Duman duyur, çən görürəm.

Darıxmırsan qərib eldə,

Əsdi qəmin qara yeli,
Bəyaz etdi sarı teli.
Kədər dolu gur dağ seli,
Məni apardı,apardı.

Xəbər yoxdur səs-ünündən

( S.Vurğuna)

Olum ölüm ilə əl-ələ gəzir,
Insanlar içində vəlvələ gəzir.
Yenə od püskürür, zəlzələgəzir,