Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Həsrətindən dodaqlarım uçuldar.
Duyğularım qəmli nəğmə pıçıldar.

Üşüyərəm yayın oğlan çağında,
Bar dərmərəm ayrılığın bağından.

Milyon defe sökülse de dan üzü,
Tutacaqdır vüsal bizden yan üzün.
Bu baharın olmadı ömrü uzun.
Hesret qaldıq yaşıl zerli donuna.

Insan bextin çaldığına qol açsa,

Qaraladın ürəyimi,
Paraladın ürəyimi.
Yaraladın ürəyimi,
Indi çalış, durdur qanı.

Nazlı-nazlı öpəsisən,

Bulaq-könül çeşməmdir,
Sis-çəkilən eşməmdir.
Qarşındakı düşməndir,
Vur, balası, vur görüm.

Qəmin bağrın söksənə,

Bulud yenə qəmli-qəmli ağlayar,
Çaylar göz yaşıyla dolub çağlayar.
Şəlalələlər yollarını bağlayar,
Dəli sellər axar iti.gur,gülüm.

Uca dağam-dumansızam.çənsızəm,

Daha yar-yoldaşı seslemeyirsen,
Bir özge mehebbet beslemiyirsen.
Yad odun-ocağın istemeyirsen,
Gözünü gözüme dikib durmusan.

Ay üzü işıqlı, könlü ziyalı

Bu durna qatarıyla,
Mən də uçmaq istərəm.
Anamız kainatı
Qəlbən qucmaq istərəm.

Istərəm ki buludlar

Günəşin batışında,
Işığı sönəndə gəl.
Çəmənin yatışında,.
Durnalar dönəndə gəl.

Gldən çələng toxuyaq,

Həsrətin siması qaraca qaldı,
Ağlayan gözləri alaca qaldı.
Vüsalın yenə də balaca qaldı,
Bu ağrı-acının sonu var kimi.

Çölümdə bahardır, içimdədə qışdır,

Durum addım-addım gəzim diyarı,
Kiminlə rastlaşıb kimi görəcəm.
Zəmanə qarının zamanmı yarı,
Könlümdə gəzişib simi görəcəm.

Çalacam mizrabsız sarı simi mən,