Yağmurla karışık
Yaprak yağıyordu bugün.
Bölük bölük
Ayrılık doğuruyordu ölüm.
Gök yüzüne baktıkça
Gözlerimden aktım.
Hüzünlü şiir;
Yazanın, ağrısını ifade etme şekli...
Eskiden, uykuyla aramızda su sızmazdı
Senden sonra aramıza gözyaşı sızdı.
Ne vakit
Size, kalbimin şurasında
Kırılmadık yer var desem,
Gelip bu defa da orayı kırdılar.
İncinmemek için
Kırıldı gönlüm kırk yerinden
Bana ehlinden dostlar gerek.
Var gibiydiler yok çıktılar
Bana var olan özler gerek...
Allah'ını seven
İçimizdeki çiçekleri koparmasın.
İnsan
Hüzünlenip
Bi' köşede kalakalıyor.
Düşün ki
Gözyaşı, akıtanın peşine düşer
Yaktığın vakitler benden sana göçer
Yüreğini pare pare alev eder
Gözlerin sönmez umutlara yaş döker
Yaralarımın üstüne yara koydun
Toplanın bahara gidiyoruz
Yaprak dökümünden çıkıp
Karı, boranı aşıp.
Herkes elinde bir avuç tohum
Çokça umut getirsin.
Şiiri hayatta ara...
Aşkın kefenini giymiş beyaz elbiseli Ayten
Sokak sokak, Hasan'ını mı ararsın
Toprağa yar olanı nasıl bulursun
Cümbüşünde matem çalar durursun
Hep ''Başın sağ olsun'' dediler.
Yüreğin sağ mı? diye soran olmadı.
Asıl kalbimdeydi yara...
Giydiği beyaz mı kapattı
Rüyama geldiği yolları?
Asırlar oldu kavuşmayalı.
Kanat verin turnalar.
Bir şiirlikmiş can
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!