Ruhun, ben yurdunda
Güneş banyosunda
İliklerine kadar işlemiş
Hüzünlerden arınmaya
Bu nasıl yaşayamamazlık?
Vedaya bıraktığım ruhun
Namaza edadayken
Sancılı telaşıyla kalbime giriverdi
Bir beden iki ruhu nasıl taşısın
İçim çökecek sandım
Ruhuna düşünceyi birden kapatıp
Rüya işaretinde kayboluyorum
Düşünce yağmurunda yalpalıyorum
Üç gündür üç asırlık yoruluyorum
Gölgeme uzansam sızıp kalacağım
Neyi anlatıp durmakta bu zamanlar
Ruhuna çok şiir buralar
Yollar
Kenarları çiçekli dize
Ruhun aşk naraları atıyor
Kuşlar ürkmüyor
Dünlere baktım da üzüp durmuşsun
Çırpınıp durduğum kabusummuşsun
Yokluğunla güneşi doğurmuşsun
Bugünümde nasıl da güzel yoksun
Aşk körlüğü, seni güzel gösteren
Kendini bu kadar özel sanma;
Toprağa bir bak,
Ne demek istediğimi anlarsın.
Kalbime söz geçiremedim, o başka.
Aynaya bakıp bakıp
Kendini Yusuf sanma.
Sevmedim farz ettiğim yere
Yerleşik hayata geçmiştim
Özgürlüğümü ilan etmiştim
Beni niye ele verdin kalbim
Bu dünyayı sevmek sigara kullanmaya benzer. Allah aşkını bulduğunuzda bu dünyayı sevmeyi bırakırsınız. Akabinde maddecilik hastalığından kurtulup, maneviyata kavuşursunuz...Maneviyatı tadan maddeden tat alamamaya başlar ve insan maneviyatla doyduğunda maddeciliği bırakır. Dünyada hiçbir şeyde yoktur maneviyattaki tat. Bu tada aşkla ulaşılır...
Yılkı atları da yorulur
Bir akşamüstü durulur
Ansızın uyuklamaya koyulur
Yazmaya çıldırtmaya
Kalbimi kırbaçlayan kalemim
Gönlüme saplandın
Sen kaç kurşundun kadın
Gelip kanıma yuva kurdun
Ölüp ölüp dirildim
Eksenimde dört döndüm
Yıldızları sağıp sağıp
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!