Sağanak sağanak hüzün depreşirken içime
Yüreğimden vurulduğum o yerden;
Varlığının rüzgarına kapılırım bedensiz.
Her kanat çırpışım
Bir damla daha can alır benden.
Nedeni derindir yeğin gözyaşımın.
Özgürlüğüme can veren
Kan veren
Beyaz atlı kahramanlarım
Çanakkale destanım
Siz dalgalandıkça gökyüzünde
Karanlığın gölgesi
Sen gelsen
Doğrulur boynum sol yanımdan.
Silkelenir omuzlarımdaki tabutlar.
İçeri girerken o güzel gülüşün
Matem çıkar gider kapıdan.
Cemre düşer ömrümüze
Kalk gidelim kalbim, şiire
Buralar çok hasret
Düşüncelerime giydirdiği ateşten gömlek
Sar şu beyaz kağıdı ciğerime
Gözlerime tütecek
Tek ayak üstünde bekliyorum
Baharın dalları
Gül ağacında açan aşk
Dilinin omuzlarına konan muhabbet kuşu
Kırlarda yüzen kelebek
Ben idim.
Şimdi ise
Sesime ses ver!
Kalbimi deliyor çığlığım.
Kırık bir testi gibiyim
Yıllarına, yolllarına sızıyorum.
Buğdaylarım yanmış
Anne uyan! ben geldim
Gözlerimdeki bulutlara
Derdimi, kederimi, parçalarımı yüklenip.
Bildiğin gibi değil vaziyetim.
Üstüme yıkıldım anne.
Ömrüm tuzla buz.
''Gökkuşağı gibi renklisiniz''dedi
Bilmiyor ki gözyaşımdan geldim.
Bilir misiniz siz, buzun harını,
Soğuğun keskinliğinde lime lime yanışı?
Beyaz ve kırmızısın, lakin kan yok.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!