Derinlerdeyim
Derinden derinden.
Hem Yakup'um hem Züleyha.
Kör nasihatlar bileyledim
Ruhumdaki urlara
Olmadı.
Gecenin bir yarısı olmuş,
Tavan bana bakıyor,
Ben tavana bakıyorum.
Yüz ifademiz hiç degişmiyor.
O hep beyaz sayfa açıyor kendine,
Ben güz yaprakları.
Herkes kendi ömrünün penceresinden görür hayatı..
Hoca sela vermiyor da
Canın öldü diyor sanki.
Gözyaşım dökülüyor minareden.
Sokağımı insan seli alıyor.
Yolun ortasında kanat çırpıyorum ardından.
Adını haykırıyorum bi' bi' daha.
Can evine kar yağanın teni kefen soyunur.
Günlerce süren ölümünün ardından,
Bir amaca tutunarak dirilmektir başlangıç.
Bugün yanındayım diyenler yarın yanında olmayabiliyor,
Sen senin yanında olacaksın her bir başlangıcınla.
Düştüğün yerden tekrar ayağa kalkmak zordur elbet.
Yatağın yol,
Yastığın kolunun üstü.
Aralıksız ölüyorsun uykunda.
En çok da aralıkta ölüyorsun
Buz tutmuş yatağında.
Yüzünde ne çok gözyaşı kurumuş
Bir bakın etrafınıza
Ne çok insan kılıklı var
İçi karanlık
Dışı beyaz sıva
Sıvasında ben hep haklıyım yazar
Fırsatını bulduğunda
Elbette hikaye çıkacaklardı; çünkü hikaye yazmakta üstlerine yoktu...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!