Ben de senin gözlerinden öpüyorum ölüm!
Ben de senin gözlerinden öpüyorum.
Getir iki yakamı bir araya
Şu beni sürekli sarıp sarmaladığın
Beyaz elbisemin düğmelerini ilikleyip.
Sonra beşiğine al.
Hissetmediğim yarayı yar bilmem kalemime!
Siz bilin efendim, çünkü bilmek istiyorsunuz.
Ben bilmem!
Yolda bir çiçek görüp
Koparıp gönül sayfanıza koyarsanız
O çiçek orada kurur efendim!
Bana aldığın oyuncaklara
Sana sarılır gibi sarılıyorum.
Sana en çok
İçimdeki çocuk ağladı.
Sana en çok
İçimdeki çocuk ağlıyor.
Ruha ders vermek nedir?
Kirpiklerimden avuçlarıma inen
Onca harfin içinde karmakarışığım.
Ucu kaçmış her şeyin
Boyuna sökülüyorum.
Çocukken, kolay sanırdım yaşamayı...
Meğerse hayat bize dertler büyütürmüş...
Bir toprağa, bir yangına batıp çıktın mı hiç?
Uyursun, uyanırsın; uyursun, uyanırsın.
Her kül içinde bir kıvılcım barındırır ey!
Küllerimden doğdum defalarca sancılarla.
Bugün de düşmek üzere takvimlerden
Üst üste yığılan dünlerin üstüne.
Mecburiyet duraklamayı affetmiyor
Ne de gereğinden fazla koşmayı...
İstesek de istemesek de
Geceye öleceğiz yaşamak için.
Hayatın kenarından,
''O,'' toprağa düştü;
Ben ise,
Canımdan düşüp darmadağın oldum.
Mevsim bahar deyip
Şaşkın şaşkın bakma bana güneş;




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!