Hayatın kenarından,
''O,'' toprağa düştü;
Ben ise,
Canımdan düşüp darmadağın oldum.
Mevsim bahar deyip
Şaşkın şaşkın bakma bana güneş;
Hayat tutunma çabasıdır...
Üstümdeki dağın ucundan tutmadınız, bari üstüne çıkmasaydınız...
İçimde benli hikayeler birikti;
Kimi yarım,
Kimi sonlu...
Okumak istemediğim hazin sonlu...
Derinlerdeyim
Derinden derinden.
Hem Yakup'um hem Züleyha.
Kör nasihatlar bileyledim
Ruhumdaki urlara
Olmadı.
Şiir beliriyor gözlerimde
Güneşin elbisesini ıslatan
Kirpiklerimin paçaları göle dönüyor
Dünya nasılsa dönmüyor
Ne sevgimde ne hüznümde
Sığamıyorum kainata
Dikkat edin!
Sizi ne mutlu ediyorsa ona dönüşürsünüz...
Dünya gözünde olanın
Ahirete yükü çok olur...
Sıra kapmacaya katılıp,
Her an salıncağa binebilirim.
Meyve ağacına çıkıp,
Çocukların yanaklarına uçabilirim.
Paranın yüzüne aşkla tükürüp
Özgürlüğün keyfini sürebilirim
Kanatlarımdan yana yana
Yere çakılıyorum
Bana biraz yağmur
Biraz da toprak gerek.
Kanatların ateşe değdiğinde
Ruhundan yanarak ölmek
Sen seversin
Toprak alır.
Sonra, gözlerini kapatıp
Her gün yanına gidersin
Toprağa girip.
Önce doya doya sarılır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!