Sevenler Gece Ölür Şiiri - Rasimin Gönül ...

Ay ışığı çekilirken pencere pervazından
Karanlık bir cellat gibi çöker akşama
Sevda masalları gömülür toprağa sessizce
Çünkü aşıklar güneş batınca can verir
Saatler on ikiyi vurduğunda başlar musalla
Ten üşür, nefes kesilir, ruh özgürleşir

Mezar kazıcılar kürek sallamaz bu ölüme
Gözyaşı yerine yıldızlar dökülür üstlerine
Bedensiz hayaletler dolaşır ıssız caddelerde
Tutkulu yürekler sabahı asla göremez
Azrail bile imrenir bu kara sevdaya
Karanlık kucaklar en masum aşıkları

Hançer vurulmaz bu melankolik cinayete
Sevginin şiddeti boğar titreyen nefesi
Ayaz sarmalarken kimsesiz tenleri
Tutku mührünü basar soğuk alınlara
Sabahın ilk ışığı yabancıdır bu cesetlere
Sadece karanlık bilir bu kutsal sırrı

Tenler soğurken alevlenir içindeki kor
Dünya uykudayken kurulur mahşer yeri
Sevenlerin kalbi aynı anda durur bilin
Ay karanlığa bürünür, matem başlar
Gözler kapalı, eller birbirine kenetli
Bu ölüm en asil isyanıdır hayatın

Mezarlıklar taşar bu gece vakti
Kimsesizler parkında yatar tutsaklar
Hançer yerine ayrılık deler sineleri
Şafak sökerken geriye sadece kül kalır
Aşkın pazarında can bedava satılır
Sevenler sabaha çıkmadan toprağa karışır

Saat kulesi çalar ölüm marşını ağır
Sokaklar bürünür en koyu matem rengine
Tutkuyla çarpan o kalpler susar birden
Dünya habersizdir bu büyük kıyametten
Sadece baykuşlar şahitlik eder bu sonuna
Aşıkların mezarı taştan değil, yürektendir

Gecenin saklı bahçesinde biter macera
Toprak kabul eder en saf günahları
Yıldızlar söner, bulutlar ağlar ardı sıra
Hayat devam eder ama aşıklar çoktan yok
Sabah ezanı okunurken mezarlar kapanır
Sevenlerin ruhu gökyüzüne kanat çırpar

Ayazın dişleri batar morarmış dudaklara
Hayatın sahte sahnesi inekler gibi biter
Tutku zehrini içenler yatar sırtüstü
Kimse sormaz bu masumların hesabını
Karanlık örter üzerlerini kalın örtüyle
Sabah şafağı aydınlatmaz bu gölgeleri

Mezar taşsız kalır, isim yazılmaz üstüne
Sadece rüzgâr fısıldar eski yeminleri
Aşkın kitabına yazılmayan son fasıl bu
Gündüzün hırsı söner gecenin sükûtuyla
Sevenler tarihe gömülür sessiz ve derin
Dünya bu cinayeti hep üç maymun oynar

Perde iner, salon boşalır nihayet
Aşıklar rolünü tamamlar sabaha karşı
Karanlık utancından saklar yüzünü
Güneş doğar ama ısıtmaz bu kemikleri
Ölüm bile kıskanır bu görkemli vedayı
Sevenler gece ölür, gündüz unutulur