Omuzlarımda taşınmaz bir vebalin ağırlığı var.
Gözyaşıyla sulanan tarlada biter ayrılık otu.
Sevenlerin ahı sinmiş içimdeki bu karanlık derde.
Hangi kapıyı çalsam karşıma çıkar o derin ah.
Zamanın süzgecinden süzülür yarım kalmış sevdalar.
Kalbimin orta yerinde yanar sönmez bir ocak.
Masum yüreklerin bedduası çöker omuzlarıma ağır.
Alın yazıma kazınmış bu mahşeri acının izi.
Kimsesiz sokaklarda yankılanır o mazlum sesler.
Sevenlerin ahı çöktü yorgun düşen ruhuma.
Gecenin zifiri koynunda bellenir gizli dualar.
Haksızlığa uğramış kalplerin feryadı sarsar göğü.
Bir masum ahı devirir en usta kaleleri bile.
Derman bulmaz yaralarım bu ağır veballe kanar.
Yalan dünyada kalan tek miras bu hüzündür.
Gözlerinde mahkum olmuş bir ömrün hesabı var.
Sevenlerin kırık kalbi çarpar sol yanımda dipsiz.
Ne bir af diler bu dil ne merhamet.
Ahlar sarmış dört bir yanımı çıkmaz bir yoldayım.
Kapanır üstüme kapanmaz kapılar gibi bu kader.
Toprak bile ağır gelir bu kadar ahı taşıyan tene.
Rüzgarın dilinde dolaşır mazlumların o ahları.
Hiçbir nehir temizlemez bu günahın lekesini.
Son nefeste yankılanır içimdeki o sessiz çığlık.
Sevenlerin ahı kaldı bende, bitti bu hikaye.
Kayıt Tarihi : 29.08.2026 22:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!