Sessizlik Şiiri - Ömer Budak 2

Yazmıyorum diye sevmiyorum sanma,
İçimde tamamlanmamış cümleler var.
Her biri boğazımda düğüm
Her biri eksik bir nefes gibi.

Geceler adını söylemeden uzuyor,
Saatler ağır ağır geçiyor.
Sessizlik dediğin şey var ya,
Bazen insanın söyleyebileceği en dürüst söz oluyor. Gittin diye yollar kapanmadı,
Ama hiçbir yol eskisi gibi açılmıyor artık.
Bir selamın bile yükü ağır şimdi,
Kalbim taşıyor, ama belli etmiyor.
Beklemekten yorulmadım sanma,
Sadece umudu erken büyüttüm içimde.

Belki de bu yüzden kırılgan oldu,
Belki de bu yüzden içimde kaldı.
Dokunmadığın yerlerim var,
Kimsenin bilmediği.
Oralarda uzun zamandır
Sessiz bir üşüme var.
Gülüşüm hala yüzümde durur,
Ama artık sebepsiz değildir.

İnsan bazen güler ya,
İçindeki eksikliği saklamak için.
Her şeyi oluruna bıraktım artık,
Çünkü bazı şeyler zorlandıkça eksiliyor.
Ama içimde kalan bir şey var,
Adı konmamış, yarım kalmış.
Sevgi hala aynı yerde duruyor,
Hiç kıpırdamadan.
Sadece üstünü örttüm biraz,
Görünmesin diye.
Yazmıyorum, susuyorum
Ama bil ki içimde hala sen varsın.