Sessiz mühür Şiiri - Sevim Ela

Bir insan seliydi akan uğultulu ve derin,
Gözlerin gözüme değdi, sustu gürültüsü şehrin.
Bana doğru bir adım attın,öyle yoğundu ki o har.
Utandım çevirdim yüzümü, gizlendi bende bahar.

Tekrar döndüm ki gidiyorsun,arkanda koca bir sızı,
Yere düşen nesne böldü sessizliğimizi.
Bedenin irkildi birden, ama durmadı adımların,
O günden beri bende asılı kaldı yarınların.

Tam 12 mevsim geçti o günden, ve hazan,
Yüzün yok sesin yok ama içimde hep sen kalan.
Yokluğunda büyüttüm ben bu zarif sevgiyi,
Kök saldı yüreğime yarım kalan sevdan.
Sevim ela

.