Ah benim mühür gözlüm
Kalemimde kuruyan kan
Hecelerde sönen son nefesim
Şimdi hangi sokağa çıksam
Gölgeni görüyorum kaldırımlarda
Adını anmaya korkuyorum
Gölgende geri dönülmez bir sitem seziyorum
Söylendikçe kanayan bir veda bu
Kapısı hiç kapanmayan eski bir ev gibi
İnsanın içinde uğuldamaya devam ediyorum
Şimdi hangi rüzgârlara karşı durmalıyım bilemiyorum
Her yanım delik deşik
Hiç bir şey anlamıyorum
Hangi gece saçlarına yıldız değiyor
Söyle o gece nöbette kalayım
Kayıt Tarihi : 11.06.2026 20:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!