Son Mühür Şiiri - Sami Özay

Bir ömür sığındım hep o mahzun iklime,
Hüznü giydim üstüme, sustum kendi kendime.
Gözlerin bir yangındı, ferman oldu gönlüme;
Sen gittin de bir tek o gitmedi yanımdan,
Bir sır gibi sakladım adını sol yanımdan.
​Kıbrıs’ın akşamları şahittir efkârıma,
Kopkoyu karanlıklar dost oldu ağrıma.
Ne yapsam, ne söylesem kâr etmez yarınıma;
Bir hasret senedidir, vakti hiç tükenmeyen,
Gönül çıkmazlarında yönünü hiç bilmeyen...
​Dostlar der ki: "Vazgeç be, sayamadın günleri,"
Bilmezler ki kül eyler o tanıdık dünleri.
Kilit vurdum dilime, kuruttum gülleri;
Şimdi hangi lalenin siyahında bu ömür?
Senden kalan o sızı, kalbe en son mühür.