Araf Duvarı Şiiri - Sami Özay

Bir yanım umuttur, "Belki gelir" der,
Yollara serilir gözlerim benim.
Bir yanım yorgundur, "Yeter artık" der,
İçimde düğümlenir sözlerim benim.

Zaman bir değirmen, ömrü öğütür,
Çıkmaz sokaklarda tükendi nefes.
Bu ağır bekleyiş ruhu büyütür,
Lakin dar geliyor içimdeki kafes.

Yeni bir sayfaya uzanır elim,
Mürekkep kararsız, kalem derttedir.
Sonu neye varır, ne bilsin dilim?
Gönül bir bilinmez, zor gurbettedir.

Ne dünü silebilir insan bir anda,
Ne yarın meçhule kolayca yürür.
Kaldım iki dünya, iki arada;
Umut bir nefes ki, üflesen erir