Uzun bir sessizliğin kıyısında beklerken,
Birden sesin değdi kırgın yüreğime.
Sanki kuruyan dallara bahar uğradı,
Sanki gecenin koynunda güneş doğdu yeniden.
Ne söylediğin önemli değildi aslında,
Bir tek "Merhaba" bile yetti içimi ısıtmaya.
Çünkü özlemek, kelimelerle değil,
Sesinin bıraktığı huzurla ölçülüyormuş meğer.
İçimde koca bir kent insa etmişim varlıgınla
Yıkıldı yoklugunda yuvam,
Ve sessizce izlemiştim bogazımda düğümle
Ruhuma nakşolmuştu bu sitem .
Kalbimde dinmeyen hasret,
Sesinle usulca sustu o an.
Zaman durdu, dünya sessizleşti,
Sadece sen vardın, bir de içime yayılan huzur.
Anladım ki bazı insanlar,
Bir ömür yanımızda olmasa da
Bir sesiyle bütün yorgunluğumuzu alır.
Çünkü kıymetlinin sesi, bazen en güzel duadır;
İnsanın kalbine dokunan, tarifsiz bir huzurdur.
Ve anladım ki yine,
İnsan Aradığını Taşır
Bir insan sürekli kusur arıyorsa her yerde kusur bulur. Sürekli kötülük arıyorsa her yerde kötülük görür.
Ama güzellik arayan insan da güzellik bulur.
Çünkü insan çoğu zaman dışarıda gördüğünü değil, içinde taşıdığını yaşar.
Kalbini güzelleştir ki gözlerin de güzellikleri görsün.
Demekki güzel bakmışım sana
Her daim güzel buldum
Giderken gelirken
Sohbetinde ve sessizliğinde
Kafamda kalmış soru işeretlerinde bile
Güzel taşımısım öncelik ve değer
Sıralamalara giremediğim ömründe.
EVRİM
Evo EvrimKayıt Tarihi : 26.06.2026 10:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!