Senden Sonra Şiiri - Evo Evrim

Senden Sonra

Gidişin bir kapının kapanışı değildi,
bir mevsim içimde kaldı.
Hâlâ aynı gökyüzüne bakıyorum,
ama hiçbir akşam
seninle olduğu kadar tamamlanmıyor.

Sana kızgın değilim.
Kırgınım da diyemem.
İnsan en çok,
alıştığı sesi özlüyormuş meğer.
Ben seni değil yalnız,
senli hâlimi de özlüyorum.

Çay demleniyor bazen,
elim iki fincan çıkarıyor yine.
Sonra kendime gülüyorum;
alışkanlıklar,
aşktan daha inatçıymış.

Birileri "Geçer." diyor.
Belki geçer.
Ama bazı insanlar geçmez,
yalnızca
kalbinin en sessiz yerine taşınır.

Seni unutmadım.
Unutmaya da çalışmadım.
Çünkü sevgi,
silinmesi gereken bir yazı değil;
okunmayı bırakan
eski bir mektuptur.

Şimdi biri adını ansa
gözlerim dolmuyor artık.
Ama içimde,
kimsenin bilmediği bir oda var.
Perdeleri hep kapalı.
Orada hâlâ sen oturuyorsun.

Dön demeyeceğim.
Çünkü sevgi,
yalvarınca güzelleşmiyor.
Ama olur da bir gece
beni hatırlarsan,
bil ki ben seni
hiç kötü anmadım.

Sadece...
Bazı özlemler vardır,
insan onları içinde taşımaya alışır.
Ben de seni öyle taşıyorum;
kimse görmüyor,
ama her gün biraz daha ağırlaşıyorsun.

Evrim