Sesin
Yaz sıcağında ansızın esen serin bir rüzgâr gibi,
Kış ayazında avuçlarımı ısıtan ateş gibi.
En uzun bekleyişlerde içime düşen güven,
Adını değil, sesini duysam yeter bazen.
Kalabalıkların içinde yolumu bulan yankı,
Yorgunluğuma dokunan en tanıdık şarkı.
Telaşım diner, dünya biraz daha sessizleşir,
Bir "alo" deyişinle bütün fırtınam dinlenir.
Sesin;
Kırılmış yanlarımı incitmeden toplayan,
Karanlık gecelerime usulca sabah olan.
Hiç dokunmadan sarılmayı Anlatan
o his, İçime işleyen en güzel, en sakin nefes.
Çünkü bazı insanlar konuşmaz sadece;
Huzuru taşır ses tonunda kelimelerinin içine.
Sen de öylesin...
Varlığın yetmez bazen, sesin yeter bana
dünyada huzur bulmaya...
Evrim
Kayıt Tarihi : 1.07.2026 15:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!