Servet Alkan Şiirleri - Şair Servet Alkan

Harre.

Bir bakış, bir duruş…
İşte seni gördüğümde dediğim budur;
Sen şiirin kaynağında durmuş bir yıldız/Kelebek çalısı
Ben mısranın sonunda ki yenilgi.

Bana olan bakışını gördüğümde;
Annemi gördüm,yenilgilerimi gören sultanlar gibi…
Getir dedi,getir..gönül kitabını görmek istiyorum…/Lavıko Rındık
Açtım gönül kitabımı serdim önüne(Annem gibi kokuyordu)
İlk sayfa şöyle başlıyordu;
Yaban otu ektim anne,yaban otu…

(Pincola Estes anısına)

Öfkeli Gelinciğim;
Güzel yabani haşhaşım…

Ben ona;
Ne yazayım daha…
dedimdiydim de…
Etliler mi?
Sütlüler mi?
Renkliler mi?

Güngörmüş kızıl kırlangıç
Gölgeni bırak çarmığa/kirpiklerin perde
Dertlerin düşer de mısraya
Gizlerini vermezsin dünyaya…
Dönmedin geri, gelmedi mi ilkbahar?

Acı çeken her yara kapanır,
Bir umut,karşı koyamaz daha büyük bir umuda…
Adaletin kanıma değdiği yer;
Ey Leylayı Leyla eden zorlu güzellik,

Demdir bu,
Evet demdir/Beni vursalar şimdi Kiraz kuşu yerine
Efkar-ı niyazımız gül olsun mu?
Sevilen hiçbirşey ortalıkda bırakılmaz
Saklanır.

Şiiri sızlatan hüzün,gül işleme
Kalabalıklar ortasında,Fantazyam…
Denizler ülkesinde/Dudaklarından vişne reçeli yaptım
Ahhh..! Şairlerden huylarını öğrendim de…
Sesim Yusuf da kaldı,
Biryerlerde okumuştum;

Şaire özgü yaralar vardır
Mısraya özgü …
Bir şiiri yazmak da bir yara bırakır
Bir şiiri yarıda bırakmak da…
Ey kirli neşem;
Bağışlamaya giden yolu bul..

Pencere pervazıma konan
Ey…Yelpaze kuyruk…
Yolunu mu şaşırdın,avcıdan mı kaçtın?
Günahsız tertemiz, beni ziyarete mi geldin?
Sana verilecek birşeyim yok/Benim adım Yeşil iğde
Dua gaganda / aminlik Kırmızı…