Servet Alkan Şiirleri - Şair Servet Alkan

Bütün şairler düşman sana;
Sarışınlığına,
İlla da Atilla,illa da Hasan Hüseyin,yeni yetme Temo
Çayönü harabelerine düşen destan/bileğime düşen yıldız
Unutulmuş Ergani Madeni/Perçem
Bereketli Bermaz ovası/diş izi

Yazdıklarım bana ne kadar uzak
Yazmadıklarım ne kadar küs olabilir ki?
Zevk almak düzene, evet demek,acem dudaklı yar
Gizemden ayrılan kelimeler,şerbeti eksik
Güz düşleri;Gölgen şiirin giriş kapısı,Peren/ Badem

Seni sordu;
Gözleri hala buğulu mu?
Sözleri hala ağdalı?
Bir şair var, şiire girdi girecek…
Bir kadından çalmak ağzının ıslaklığını

Açıl ey ömrümün Selvi ağacı;
Şiir yanlısı/Humar Gözlüm…
Kendi halinde bulunan şairi, tekmeleyen gölge
Gözlerin; Ebu Nuvas
Şarapdan yeni ayrılmış gibi
Ört çitlerimi,Vecit hali

Açıl ey ömrümün Selvi ağacı;
Şiir yanlısı/Humar Gözlüm…
Kendi halinde bulunan şairi, tekmeleyen gölge
Gözlerin; Ebu Nuvas
Şarapdan yeni ayrılmış gibi
Ört çitlerimi,Vecit hali

Beni sevmediğini biliyorum,
Bu beni ilgilendirmiyor,hemde hiç ilgilendirmiyor..!
Çünkü; Ben de kendimi sevmiyorum…
Sevmek,gül kefen
Cevlan.
Püsküllü şal içinde, İpek zülüfler

Yatık kara Emine ile
Süslü beyaz Emine arasındaki
Çapraşık yolda diken temizleyen adam…
Çok merak; Kıl torbasını çabuk düşürür aşağı
Ölümde Varr…!

Bir Kovanın sinesinden tutunmak hayata
Bir Balığa sırt vermek
Umutlarını perçeminden tutup
Ben varım demek./Sensiz çiçek açmayacağım…

Gördün mü ey gönül?
Benim ki benim derken
Neler eyledin?
Neler işledin?
Neleri günah olarak yazdırdın?
Neler demedin babana,annene?

Şairim ben durulmuşum
Yaprak gibi savrulmuşum
Kuşkonmaz yok, kervan geçmez
Bir dağ zılgıdı olmuşum.

Bermaz, Bermaz; güzel Bermaz