Servet Alkan Şiirleri - Şair Servet Alkan

Sevdiğim,Sevdiceğim;
Şimal sancısıdır bu/Mücevher böcüğüm;
Şiiri deler geçer,herkes yüreğince sever...
(Seven kurtuldu), Sevenlere muştu ver...!

Sevdiğim,Sevdiceğim;

Nave Mın Jin.

(8 Mart Kadınlar Gününe)

Şöyle diyordu Buğday filizi;
Kim sevişirdi geceler boyu;Acıları olmasa?

Kim buldu salınan geyiği?
Kim vurdu yeşil turnayı?
Kim sevdi Yalı çapkınını?
Belki biraz İncir,en acımasızından Mavi gül
Ben ki Avcı yeşiliyim /Mürdüm
Nave mın Naz.!

Kasımın bir soğuk günü
Uzanmışım boylu boyunca
Zehir zemberek yatağıma;
Sürmüşüm yılkı atlarımı Gazzeye,Filistine…
Uzatmışım sessizliğimi
Uzatmışım Bindokuzyüz onyediden bu yana

l-Tek mısra ile şiirden taşabilen Sevgili;
Kaşlarının arasında Erzurum karı/Farba
Kırıldığım yerden filiz verip yeşeriyorum/uzun konçlu
Buğulanan mısrada ki tırnak izi ;sen…/Sevişmelerimiz upuzun
Yazılan ,eksik yanlarımı kanatan ihtişam,/Uzunyayladayız yada Harputta…
Biliyormusun?Babama acıyorum ,Çoçuğum yaşında daha…!

Anılarımı karıştırdım bu gece;
Birkaç gözyaşı
Biraz umut
Az çocukluk işte
Ellerimin arasında eski bir cüzdan
Yazılmamış hınçlar adına

Asla ve asla..!
Olmadı,olmayacak…
Hüznün uzunluğu benden sorulur/bunaltıcı tavır
Sevinçle takla atamayan kehribarım/Yeniden karşılaş benimle
Kibarım…!/uçurum da ki yalnız naz
Acı şiire eşitse eşittir;İncinmişsindir…

Aklımda sen varken
Bunları söylemeliyim sana
Gün ışığım/Sarı Cennet Kuşum
Modern şiirin krizi sensin

Sevgili kendim
Sevgilim,kendim;
Kelimeler elbet bilir kimi vuracağını
Karşında tevazuyu bıraksa/Alesta
Kıvrak kelimelerin efendisi var…
Gül kurusu nedir biliyormusun?

Ne isterdim ki ?
Bir çocuk edası ile taşların kraliçesi elimde
Gerçekliğin sembolü,yengeç’çe,Zümrüt..
Versem şimdi ellerine…
Gidemiyor insan gidemiyor işte, Sen böyle güldükçe.