Servet Alkan Şiirleri - Şair Servet Alkan

Bir gece Aslan belirir ufukta…(Kurtkıyan)
Yenilgi belli olsa da,
Parçalansamda,
Satrapları çalıyorum yerlere;
Ben Ceylandan yanayım…!

Bize danışılmadan çizilen sınırlar,
Anlaşmalar günün gerçeğine uymuyor
Cetvel ile petrol ayartmak
Sahada ki gerçeği yansıtmıyor
‘’Tarih değil,hatalar tekerrür ediyor’’,etmesin,
Dik Dur Uzun Adam;

Dünyanın en büyük şeytanı kim diye sorarsan?
Parası en değerli olan derim
Sonra Usa,sonra Avrupa
Sıraya koy öylece..

Dünyanın en büyük şerri nerde diye sorarsan?

Gözlerinde binlerce gürültü
Yüzünde kirli bir acaba/karanlık bir fayrap
Kuşları taklit eden kanatların nerde senin?
Yanağına ektiğim zambak neden kararmış?
Neden suzinak takkanda mor perde eksik?
Çöven ekmeğimde Çakraz…

Çok şey biliyorsun,çok;
Seslerden pembe kolye yapmayı
Fitneden yanmayı
Papatya falını,yarayı iyileştiren öpüşü
Yollarda Sığırtmaç kuyruğunu

Bunu yazmalıydım
Evet bunu yazmalıydım…
Yıllar önce Bir kahvehanede
Çocukça ağladığım o günü…
‘’Sıra, sıra dağlar gibi yollarıma dizildin
Selvi boyun ile hep karşımda süzüldün be zalim, süzüldün

Beklemek;
Yenilmektir ,yenilenmektir;
Belki bitimsiz bir sabah/kefenden taşan yalan
belki rüzgar kokan hiçlik/Hasat karıncalarından
Haydi şiire Kehkeşan bir yalan bırak,sus..
İşini yapana teşekkür etmek gerekmez,

Gördüm göreceğimi
Bildim geleceğimi
Neye yarar ki nefes,Ruhun kara ise?
Göz ile
Kalp ile
Israr ile

TEMRİN.

Her Kadın güzeldir ağladığında,
Ve sen asırlar geçsede,
Güzel değilsin/Gülü Zümrüte çevirensin
Adın geçmiyorsa mısramda…!

Nisanın Azgınlığından,Eylülün durgunluğuna sığındım
Ucu Gümüş Mızrakla vur beni.. Çünkü Mızrak şerefli bir silahtır
İtaatkar beden,Sonsuz Saraylı,Kaflı..
Yasaklanan iki zıtlık,
Akıp giden zamandan başka hiçbirşeyimiz yok…
Yorgunsun Kelimelerin dağınık,Otağına talibim…