Servet Alkan Şiirleri - Şair Servet Alkan

Nisanın Azgınlığından,Eylülün durgunluğuna sığındım
Ucu Gümüş Mızrakla vur beni.. Çünkü Mızrak şerefli bir silahtır
İtaatkar beden,Sonsuz Saraylı,Kaflı..
Yasaklanan iki zıtlık,
Akıp giden zamandan başka hiçbirşeyimiz yok…
Yorgunsun Kelimelerin dağınık,Otağına talibim…

Olmasaydın;
Olmasaydın, hayatımın hiçbir anında
Sufice çizgilerle resmederdim seni gözlerime
Suskunluğunu sisli öfke,ebleh delim
‘’parfüm kullanmasına gerek olmayanım’’
Belki de Cennet ispinozu,Alfa Akrep

Çok şey biliyorsun,çok;
Seslerden pembe kolye yapmayı
Fitneden yanmayı
Papatya falını,yarayı iyileştiren öpüşü
Yollarda Sığırtmaç kuyruğunu

Bize danışılmadan çizilen sınırlar,
Anlaşmalar günün gerçeğine uymuyor
Cetvel ile petrol ayartmak
Sahada ki gerçeği yansıtmıyor
‘’Tarih değil,hatalar tekerrür ediyor’’,etmesin,
Dik Dur Uzun Adam;

Ne isterdim ki ?
Bir çocuk edası ile taşların kraliçesi elimde
Gerçekliğin sembolü,yengeç’çe,Zümrüt..
Versem şimdi ellerine…
Gidemiyor insan gidemiyor işte, Sen böyle güldükçe.

Şiir getir bana Şair;
Çıkmam lazım,koşar adım
kim kime ne verebilir ki?
insanlar bu kadar birbirinden nefret ederken...
Zındık protesto gönderiyorum
Vanilya kokusu var havada/Zalim sükünet

Tanrıcıklar;
Tanrıcıklar,ne kadar da çoklar
‘’Süngü,Açlık,Fuhuş’’
Ellerimizle büyüttüğümüz
Hayallerimizle,
Süsleyip püsleyip Meful gördüğümüz.

Bir Ülke olsaydın eğer
Bir ülke,
Eşitliğin sesi,adaletin ve barışın;
Olmazdı Halep gecelerinde,Bağdat ta zulüm ve sürgün
Büyümezdi büyük yalnızlığımız/Petra
Bu özlem şuramda dursun,kursağımda,

Muhabbeti özledik
Özlemeyi
Küskünlüğü
Göz temasını,el sıcaklığını
‘’Buğdaysız gidilen değirmene döndük’’
Kıtlık bu…! Uzunca bir kıtlık.

Pencere Pervazlarına asılı duruyor şiir
Ayrık diş; Şiirliğin alameti yada yalancı olmanın
Yada; Şaire Gelincik olmanın,yada hasretin/Ortak keder…
Uçsuz bucaksız Toroslar/Sevgilim sevgilim; Gelincik Baharın habercisi…
Serçeler ötüşür bütün gece koynunda/Avuçların dahil…
Elele olduğumuzu düşün; Tortum gölüne giderken,Yağmur,Gelincik ve Serçeler…