Servet Alkan Şiirleri - Şair Servet Alkan

Şiir getir bana Şair;
Çıkmam lazım,koşar adım
kim kime ne verebilir ki?
insanlar bu kadar birbirinden nefret ederken...
Zındık protesto gönderiyorum
Vanilya kokusu var havada/Zalim sükünet

Eğer bilselerdi…
Eğer bilselerdi,bir bilselerdi;
Ey anlaşılması zor…
Ey manadan mana çıkaran şair;
Hüzünlü depresif…/Farklı kavga/Eylül…
Deha ile deli arasındaki ince çizgi

Trende ki Yabancı.

Kaburgamda ki Karınca
Şiire su ver
Şiire güç.
Tuza basılan korkular,trendeki yabancı

Sarı Bezre’ye Sesleniş…

Eşit haklara adanmış bir ömürdü istediğim
Sevdanın rızasından…
Hasret nedir ki?/Değilmidir Yeşilin sonsuz acısı?
Bir tutam mutluluk arayışı dedim her zaman,

Bir huysuz kısrak kişniyor içimizde
Bir azgın gece/ayaksız yağmur/Pavurya
Yalnız olduğunu tekrar tekrar yüzüne vuran
Bütün mısralar, hüzünlü halinin yalını

Hatırlarmısın sevgili?
Söylediklerimi…
Çocukca,Masumca,tutkuca…
Uzun akşamlar ,sevmeyi öğreten akşamlar
Zeyrek….
Öksüz kirazların derde çare/birde tor-pah demez mi?

Bana;Seni Sevmemem için, bir neden söyle;
Seninim ,de mesela..
Al Hiçini..(Neyse)
Varmıymış?Seni düşündüren ,Özlü kılar…
Şair Hoppala hödüğe, mısra tayin edermiş…
Ah..!Yabancı dil bilmeyen erkek kalitesizmiş…/O Tangoyu yapmayacaktın Aynur…!

Ruhnuvaz Dua..


Böyle bitmemeli Ey Yezdan…!
Bu rüya böyle bitmemeli
Sessizlik yürek yangını/peri

Dedi ki Bu kadar Yusuf hali fazla değilmi bir insana?
Dedim ki Çocukken çok çirkindim,şimdi acısını çıkarıyorum
Dedi ki Kaderinde Yüzün kadar Güzel mi?
Dedim ki Gözlerime bak,herşey orda avazda...

Dedi ki Kızdırıyormuyum seni şair?

Sonra ;Acıyı gördüm,tanıdım…
Üzüntü iki yürek arasında ki eğreti duvar
Küskünüm sana;Ey Tagore…
‘’Bırak dünya sana gelecek yolu bulsun’’demiştin…
Kimse kimseyi bulmuyor,Acı sevgiye dönüşmüyor
Alıştığın gidince, herkessiz kalıyormuş insan