Servet Alkan Şiirleri - Şair Servet Alkan

Bir resme bakıyorum;
Korozo düğmelerin çözülmüş,bilmiş
Gitmeye can atan büyük gözlerin
Sürgit ürperti /Bala Sarhoş…Birin karesi yok,papaz büyü bilmez
Bir bilsen; Devrimcilerin Plüton olduğunu..Seni sıkça seviyorum
Yeşil…Karma bağ, kader bağı..!

Yıldız,yıldız,yıldız…
Yıldırdınız(onu bana siz yakıştırdınız)
Mavi başıboşlar/Umut
Gözleri dolunay/Lebiderya
‘’İnsan ölmezse,umutda ölmezmiş’’

Beni böyle kabul buyur; ey Nikbin…
Sesimde ateş makamı/Makamı Gülizar
Yorgun/Tonoz rüya
Küskün/Şellak
Umutsuz/Barok kırmızısı…
Ölü…(Halımız itten beter/Keyfimiz beyde yok.)

Bak dostum,iyi dinle;
Beş çeşit şiir diyarı vardır
Birinci diyarda;şiir yazan vardır,
Yüz temel ihtiyaç kelimeleri ile
(Nesir,Deneme,Fıkra… ne ararsan şiirdir)
Anlayan yoktur.!

Ben hiç yalnız kalmadım,Hep sen vardın yanımda
Mahut ruhlarımız buluştuğunda,her gece
Sessizliğin iyi bir öğretmen,Ruh Kaşifi
Ayrılık kısalıyor,Şiire dönüşüyorsun
Sen kokuyor birden/Tenin
Öyle olunca.

Sarılma bana,sarılma kelimelerime
Yarının sınır boyu şairiyim ben/Hacire.
Mesa’ya intizar etme sakın
Kalabalıklardan kaçışım aldatmasın seni

Ey dudaklarından gümüş dökülen Berra;
Huysuz bir yılkısın,iniyorum sırtından
Gecenin karanlığını yırtıyorum
Kızıl gül dağlarında,yıldız; dışarıda bir melek var
Azı dişinden öpüyorum
Yeşil akan gözlerinin üzerine

Serp’me Şiir…


Yazmak istemedim;
Mısraya düşsün istemedim..
Filmaşin ağızlı Gamzende,ant kırmalıyım ki;

Yoksulu ısıtan yıldız edasıyla;
Dağınık şiirlere benziyoruz ikimizde/Hodan…
Kırmızının çığlıklarında/Beş hayat ağacının…
Siyahın yetinmezliğinde…/hiç gitmeyen…
Adını dostum koy;

Adı konulmamış uzaklık ,tavını bulmayan mavi
Tadı vurulmamış mesafe/Başka dağın gölgesi
Tarçınlı Yıldız böreği,içimlik
Adım atıyorum,Şehirler yürüyor
Susuyorum , gülüyor Meczuplar…
Allah,Kainat,Hayat …düşün Ey İnsan.!