Servet Alkan Şiirleri - Şair Servet Alkan

Ben ne zaman çiçek açmış
Bir çift ağaç görsem, birbirine komşu/Arap dudağı
En zorlu düşmanım;zayıflığım….sana…
Turnalar raksa durur yüreğimde
Bahardır Leylim derim…

Olmasaydın;
Olmasaydın, hayatımın hiçbir anında
Sufice çizgilerle resmederdim seni gözlerime
Suskunluğunu sisli öfke,ebleh delim
‘’parfüm kullanmasına gerek olmayanım’’
Belki de Cennet ispinozu,Alfa Akrep

Bir Akağaç yaprağı/yakarılmamış dua;
Yanyana uzanmış, iki dilsiz Sevgili…
Gökyüzünü seyreder her gece/Gözlerin kan çanağı
Korkunun yılanları koynumda/Zülüflerinden bir tutam
Karanlık Çit/Korku suçu doğuruyor…
Kutsal kahkaha salarsın; her gece pencereme…

Bilendiği yerden kesmiyor hançer
Binbir karanfil ile bezediğin kabzasından çürüyor
Kırgız gözler…/Çillerinde saklanıyorum
Yazdıran ve yazdırtmayan, her şey sensin-Alamatram

Bir gece Aslan belirir ufukta…(Kurtkıyan)
Yenilgi belli olsa da,
Parçalansamda,
Satrapları çalıyorum yerlere;
Ben Ceylandan yanayım…!

Bize danışılmadan çizilen sınırlar,
Anlaşmalar günün gerçeğine uymuyor
Cetvel ile petrol ayartmak
Sahada ki gerçeği yansıtmıyor
‘’Tarih değil,hatalar tekerrür ediyor’’,etmesin,
Dik Dur Uzun Adam;

Dünyanın en büyük şeytanı kim diye sorarsan?
Parası en değerli olan derim
Sonra Usa,sonra Avrupa
Sıraya koy öylece..

Dünyanın en büyük şerri nerde diye sorarsan?

Gözlerinde binlerce gürültü
Yüzünde kirli bir acaba/karanlık bir fayrap
Kuşları taklit eden kanatların nerde senin?
Yanağına ektiğim zambak neden kararmış?
Neden suzinak takkanda mor perde eksik?
Çöven ekmeğimde Çakraz…

Çok şey biliyorsun,çok;
Seslerden pembe kolye yapmayı
Fitneden yanmayı
Papatya falını,yarayı iyileştiren öpüşü
Yollarda Sığırtmaç kuyruğunu

Bunu yazmalıydım
Evet bunu yazmalıydım…
Yıllar önce Bir kahvehanede
Çocukça ağladığım o günü…
‘’Sıra, sıra dağlar gibi yollarıma dizildin
Selvi boyun ile hep karşımda süzüldün be zalim, süzüldün