Servet Alkan Şiirleri - Şair Servet Alkan

Kavuşmayı ciddiye almak lazım ;
Biz mesafeleri küçük tuttuk
Biz küçükleri mesafe…
Dipsiz mısra/Şair olduğumu da diyemedim kimseye
Ankara mesela/Belki de Kağızman,

Neden direniyorsun dedim yüreğime?
İnanıyorum hala; döktüğüm göz yaşlarına
Bal damlası kokan fırtına da/Küheylan
Sevmek Hüzzam,Sen Tam,Cümle Noksan….

Derin bir boşluk duygusunun tam ortasındayım,
Belirgin öfke ve huzursuzluk içinde…(zordayım)
Ey Gaip olmayan Şahid!
Ey uzak olmayan Yakın!
Ey Mağlup olmayan Galip!
Musa’nın dili ile sesleniyorum sana;

HOZAN ve ZOZAN.

Acı çekmek farklı,Ahlaki erdem farklı
Aldım bende çocukluğumu,gözlerine getirdim
Ataerkil mısralarla başladım/hecillenerek
Yezid fikirli ,kocaman bakışlı,Betül elli

Hopkins’e…

Seni okudum sindire sindire;
Bazen acımasız olmanın ne kadar değerli olduğunu düşündüm
Şöyle diyordun-Tökezlemeden hemde;
Seni sevmeye hazır olmayanları bırak,

Gönül hanesine düşerse sızı
Göğsünde yıldızlar solmaz mı ustam
Şair hasretinden alırsa sazı
Peşrevde zengule çalmaz mı ustam?

Bütün olasılıklarda/Katı hal fiziği
Bütün kuş sütü ve aslan deminde/Paduk
Bütün deliliklerde/Kelimelerin gizeminde
Cinslerin denksiz çiftleşmelerini seyrediyoruz
Dal ile serçeyi birbirine düşürenler adına
Bir Dilber susuyor, duyuyormusun?

GüGüKa..

Çiğdeme sancı makamında ki;
Yarayı yara ile kapadılar,
Karayı kara ile
Elde var iki…el de el ha…!

Hassasım,Asabiyim
Gazzeyim,Hayfayım..
Dünya Gönle dert
Heybe de yük..
Milyarlar arasında Yalnız İslamcıklar….

Ejderha taşı süsleniyor,Mağarası karanlık
Balı suskunluk,susu zakkum/kim bağışlar ki bizi kim?
Harput kalesi…Teberi vuruyorum Firavunun boynuna
Düllük ötüşür,çocuklar açken ;elleri savaştan çıkarılmış annelerin gözlerinde…
Deve dikeninin acı sütünde/mendik
Biliyorum artık Babil Asmaları nerede,