Servet Alkan Şiirleri - Şair Servet Alkan

Milyon kere milyon, kaçıp kaçıp gittiğindir
Çığırtkan diyarında perçemsiz çiğdem,Aşk alfabesinde ki ilk harf
Gitmiyorsun şiirimden,ölüm haberleri içinde bile
Buğdayın türküsü,bizler,yani biz…Gobit ekmeği
(şimdi Arguvanda hasata durmuş Kayısıdır beklenen…!)
Deniz ertesiysem,

Bir ağaç olsam;
Ah bir ağaç....Rüzgar ağacı...
Unutulmuş Bir İstasyonda,
parçalansam,lime lime edilsem; kağıt olsam
Vetiver koksam yada Vanilya
Selefon veya mat kuşe;

Şiirin ücra köşesinde
Karaçam çırası gibiyim/Ekinizyam
Acının mısrası büyütüyor ikimizi
Senden haber alamayınca…
Aşkdan kesilmem ben, sütten kopmayan bebe misali,ama…
Bitecek yeryüzü gibi,yaşlanıyoruz

Eylülü soruyorsun durmadan;
Eylülü,Kehribarı,Esmer başağı/Seval
Hazan mevsimini,hüzün mevsimini
Mutsuz yazgı ile/Başlangıçlar zamanı
Şiire döşünü yaslayan mevsim/Köprü
Belki de biraz Kırmızı/Pembe Gemre

Ölüme ne ikram edeceğiz Zebrano?
Sahte sükunet mi?
Mısrası ışıldamayan şiirler mi?
Aynı pencereden bakıyorsak/Zahterim;
Sorun ne Zebrano?
Zaman ötesi şiirler teslim ettim/Lepiska saçlı birine

KeenLemyekuN…

Bütün şiirler eskimeyen sevgili
Bütün isimler aynı kişi,Fehlan,dilşad,
Bütün satırdaki imkansızlık,Dil dibeğim
Sarışın Hüzzam,Huruç,başarılamayan idol

Köy Özlemi. ll.


Saldırdım Hünnaba,Mürvere…
Yabani Hünnaba…
Çölkoşarı Şaşırdı.(Kınalı ağacın önündeyim,uçamıyorum)

Efendim;
Ey Benim Efendim;
Küçüçük bir çocuktum ,küçücük;
Töresi batasıca zamanede,Baba evinden, kız çocuğunu
Bir an önce çıkarma,başlık parası zamanıydı…
Ondördünde ,daha şalvarlarımı bile giyemezken

Kederlerinle yüzleştiğin andır hayat
Ölürsem,ölürsem sevdiceğim
Yüreğimdeki zılgıtları ,bambu ağaçlarına bağışla
Umutsuz,arsız çığlıklarla geleceğim sana
Soylu mısralarla…

Birliğe,beraberliğe
Medeniyete
Kardeşliğe
Eşitliğe
Hay hay…(Anca Beraber,Kanca Beraber)