Servet Alkan Şiirleri - Şair Servet Alkan

Tenimde hep o soru?
Pencereyi sıkıca tutan perçemler
Birbirinin içine fırlayan arzu denklensin diye
Gül Mevsimi doğuruyoruz birlikte
Düğmelerini çözüyorum; tuzlu anda…
Çini ve seramiğin şavkı oturuyor iç içe,

GOKKO.


İnsanca yaşamak ile şiirce yaşamak arasında kalmak
Kafkasyada savaş naraları atmak gibi…
Bana sorulsa oysa;

Gökkuşağını Çalan Şair Aranıyor.

Gülüşün anlatır imkansızı
Aşk ve kader üzerine,Hep senin üzerine
Hep senin …
Hırçınlığımı dizginliyorum zülüflerinde

Biliyorsun,sende biliyorsun….
Herkes gibiyim diyorsun ,vakitsiz,üryan
Oysa ;mahrem bakışın milyonlarca olasılığı içinde
Sen,daha güzelin imkansızlığı demeksin…daha ötesi,
Mavi ağızlı,
Bulacağım o kelimeyi…

Kim anlayacak beni?
Hortumu ayrılık olan şiirde/hepimize düşen
Yalnız yaşayan şair adına…
Çiçek senfonisi/Savaş ve Aşk
Benden sonra mutluluk/Görünmeyeni istemek
Beyaz şairlerin siyah şiirleri…

Aç susuzdum Bıra…
Mavi bir gökyüzü düşlüyordum
Yeşil bir ilk adım/Zeyreğim.
Yağsam;çatlakları dökülür mısranın
Hiç kalkmayacağım sandım; düştüğüm yerden
İnsan bu…Ölmeyi ister mi?

Seninle çağlar öncesinde karşılaşmak isterdim
Adem yasak elmayı dişlemeden
Nuh gemiyi bitirmeden
İbrahim Kenandan çıkmadan
Mezopotamyadan

FASAFİSO KOROSU
(Onuncu köyden sesleniş)


Ah ne güzeldir bir araya gelince
Çeşit çeşit sigara içmek

Ve Ben;
Benliğim üzerimde iken
Yazmalıyım ,fütursuzca..Dilimde Eylül kaçağı
İmanım,dalından koparılan,alımlı zarf…pembe şal
Vakit dolunca o ağacın altına gömülelim.
Kırk yedilik mırıltı;Ellerin/Güneş soyun,Yıldız giyin..

Put kırıcı bakışların nerede?
Sana bırakılan emanete sıkı sıkı sarıl
Aşk dayanıklılık ister…
Tek cümle,Fitnesiz cümle;
Cumhuriyet…