Servet Alkan Şiirleri - Şair Servet Alkan

Her Başarılı ilhamın,dargın bakışları vardır.
Pembelerin altında tombik/kolların kısa/kemerli hurma
Yeşilin altında kalırsam toprak olurum/Sultan sultan…
Trübünlere oyanayan şair ;cüce kalır/kör olur şaşı kalır…
Hem; sağ el, sol eli yense ne olur, yenmese ne?
Seni döverim yeşil…

Ve Ben;
Benliğim üzerimde iken
Yazmalıyım ,fütursuzca..Dilimde Eylül kaçağı
İmanım,dalından koparılan,alımlı zarf…pembe şal
Vakit dolunca o ağacın altına gömülelim.
Kırk yedilik mırıltı;Ellerin/Güneş soyun,Yıldız giyin..

Herşeyimi alabilirsin;
Umudum hariç,
Hey Dostum; Ben bir Cassovariyim ..
‘’Kalaylı bir tas,al duvara as.’’
Nemrut gölü kıtlıkkıran/eksiğim

Yine dokuz boğum ,alba beyaz…
Yine çatal dil,yine kuzgun bakış
Bu gölge, Acem puşusu
Bu Sessizlik, Kafkas çığlığı
Paramparça ;Göğde ki Şimal
Doğru hesap; kırk üç yıl,tamı tamına…

Kafası karışık bir ütopyayı sevdim
Topallayarak yürüyen kavimleri
Birde Asuri Lübna’yı..
Şimdi yürüme zamanı;yürüyün ey yoksullar.

Çipil yıldızlar arasında duran
Bir güvercin türküsüdür Zarifim
Kirmenimde;
Güneşi içiyoruz birlikte…
İyi bir devrimci hüznün,
Güz kuşlarının,güz sancısının

Güzel insanlarla muhatap olmak istiyorum
Dedikçe;
Birçok insan hayatımdan çıktı gitti.
Bir çok insan hayatıma ilk kez girdi.
‘’Dost Dostun eğerlenmiş atı..’’
Gidenleri Güzel sanırdım..

10 KASIM’a…


Kimseyi sevmiyoruz sen gibi
Çünkü fikirler ölmez
Aklımıza koydun bir kere Özgürlüğü

38.Enlemin Eylül Uğultusu…

Fırtına kuşları,
Buluttan atlar,eylül gamzeli dünya
Sana kanat takan, kadının izni ile
Gözlerinde yılkı beslemek isterdim

Kimimiz Kırmızı,kimimiz Sarı
Kimimiz Ağrı dağının karı
Kimimiz Gecenin sesi/Mahruti Çadır
Nefes Nefese ritüel/Baruta kıyama duran sonsuzluk
Döşünde uyuyan ışık olduk şiirlerde.