Seni Kalbimden Kovuyorum Şiiri - Aytaç B ...

Yeter artık...
Bu kadar susmak yeter.
Bu kadar içime atmak, bu kadar seni haklı çıkarıp kendimi suçlamak yeter.
Bugün ilk defa kalbimin kapısını sana değil, kendime açıyorum.
Ve ilk defa, sana değil, kendime sahip çıkıyorum.
Çünkü sen, sevgiye değil, bahanelerine sarıldın.
Ben bir ömürlük sevdim, sen bir anlık heves gibi yaşadın.
Ben kalmayı seçtim, sen gitmeyi.
Şimdi iyi dinle...
Seni affettiğim için değil, sana artık ihtiyacım kalmadığı için gidiyorsun.
Kalbimde sana ayırdığım o yer, bugün kapanıyor.
Ne adın kalacak duvarlarında, ne de hatıran dolaşacak sokaklarında.
Çünkü ben, sana ait ne varsa tek tek söküp atıyorum içimden.
Bana yaşattığın hayal kırıklıklarını da al git.
Yarım bıraktığın hayalleri de...
Tutamadığın sözleri de...
Hepsi senin olsun.
Ben artık yükünü taşımıyorum.
Sen beni kaybettiğini belki bugün anlamayacaksın.
Ama bir gün, gerçekten sevildiğin tek kalbi aradığında, karşına sadece sessizlik çıkacak.
İşte o gün, benim sustuğum her cümlenin ne kadar ağır olduğunu anlayacaksın.
Artık arkandan ağlayan ben yokum.
Yollarını bekleyen de...
Geceleri adını dualarına karıştıran da...
Hepsi bugün bitti.
Çünkü insan, en çok sevdiği kişiyi değil, kendini kaybettiğinde tükeniyor.
Ben kendimi yeniden buldum.
Ve seni, orada bulamadım.
Şimdi dönsen bile, çalacak bir kapın yok.
Çünkü o kapıyı ellerimle kapattım.
Anahtarını da geçmişe attım.
Git...
Ama bu kez gerçekten git.
Ne bir özrünle dön, ne de pişmanlığınla.
Çünkü bazı trenler bir kez kalkar.
Ve ben, senin için son istasyondan çoktan ayrıldım.
Bugün seni değil, sana olan bütün inancımı gömüyorum.
Ardına bakma.
Ben de bakmayacağım.
Çünkü sen artık kalbimde misafir bile değilsin.
Seni kalbimden kovuyorum.
Öyle sessizce değil...
Öyle kırgınca değil...
Öfkemle, hayal kırıklığımla ve geriye kalan son gururumla kovuyorum.
Bir daha adını anacak kadar eksilmeyeceğim.
Bir daha yokluğuna ağlayacak kadar kendimi unutmayacağım.
Çünkü sen, bir zamanlar en güzel şiirimdin.
Şimdi ise...
Adını bile anmaya değmeyecek, yarım kalmış bir cümlesin.......