Sen Bensin, Ben Sen Şiiri - Bahtiyar Cm

Sana dair ne varsa içimde,

AnlatırkenHep bir yanı eksik kalıyor.

Hani insanınAdını koyamadığı bir özlem olur ya,

İşte sen,

BendeSenden başkasıyla dolmayanO derin boşluksun.

Varmaya ömrün yetmediğiUzak bir yol gibi.

Hep oradasın.

Hep bir adım ötemde.

Bazen,

Kokun değiyor içime.

Toprağınİlk yağmurla buluştuğuO sessiz an gibi.

Hangi rüzgâr getiriyor seni,

Bilmiyorum.

Ama o an,

İlk kezGerçekten nefes alıyorum.

Kalbini hatırlıyorum sonra.

Ürkek bir kuşunKanat sesleri gibi.

Göğsümde sakladığımEn narin emanet.

İşte o zaman,

Benim içimde de

Bir hayat kıpırdıyor.

Seni özlemek,

İnsanınKendini özlemesi gibi.

Öyle bir sen varsın ki bende,

Benden banaPek az şey kaldı.

Nerede bir ayna görsem,

Sende bıraktığımYüzümü arıyorum.

Sen,

ÖmrümünEn derin nefesisin.

Daha ötesi yok.

Sen bensin.

Ben de sen.

İki yarımın,

Birbirini tamamlamaktan çok,

Birbirinde yaşamayı seçtiğiBir kaderiz.

Bu eksikliği seviyorum.

Çünkü seninle yarım kalmak,

Başkasıyla tamam olmaktanDaha güzel.

Bazen konuşacak oluyorum.

Dilimin ucunaSen geliyorsun.

Sonra susuyorum.

Çünkü kelimeler,

Sana yetişemiyor.

İnsan,

Her şey tam olsun istiyor.

Ben ise,

Seninle eksik kalmayı,

Başkasıyla tamam olmayaDeğişmem.

Şimdi,

Hangi gökyüzüne bakarsan bak,

Bil ki,

Burada

Senin adınla atanBir yürek var.

Sessiz.

Derin.

Ve gerçek.

Sen bensin sevgilim.

Ben de sen.

Gerisi,

HayatınEksik bıraktığıBütün cümleler.