Selda Erşahin Şiirleri - Şair Selda Erşahin

Hayaletim ben

Tanrının elinde fırça darbesiyim
Kimi zaman parlak, kimi zaman solgun
Düşüncelerim rüzgara rehin
Kimi zaman savurgan, kimi zaman durgun

Perdelerini kapattım dünyanın
Hiçbir şey görülmüyor  duyulmuyordu
Burası  küçük bir oda
Karanlığım, sessizliğim  ,yalnızlığım
Biz bir başınayız
Kapım çalınıyor,  bir nasılsına gelmişler yarım ağızla

İçimde nasıl telaşlı bir merak ,bir yaşamak sana dair
Seni milyonlarca kez düşündüm
Her düşündüğümde yine milyonlarca kez üşüdüm, titredim
Ve yine kilometrelerce kez senden uzağa düştüm
Anladım…
Hayat yakın değilmiş bize

Hoşçakal sevdiğim,  hoşçakal artık
Bu sana yazdığım  son şiirim
Çok önceden  biliniyordu  bu ayrılık
Sadece ağırdan  aldık
İstemezdim  tebessümünü  acı etmeyi
Mutlulukları  ateşe vermeyi

Hüzün her mevsim modaydı yüzlerde
Bir yanımıza düşen hep bir yağmur damlası
Özellikle acıyı derinden hissedene
Eskimeyen yamalı bir elbise gibidir
Buğusu bozuldu sevgilerin, düşlerin
Gözlerinden terkedilmiş sevinçler

İçimdeki Cenaze
Giderek daha da büyüyor,
yaşamla aramdaki mesafe.
Giderek daha da küçülüyorum
bedenen, ruhen...
Gün gün siliniyorum adeta.
Kalkmayan bir cenaze gibi,

Sen !  İçimdeki yabancı
Neden hala mesken tutarsın bu bedende Bak ne gözlerim, ne bedenim, ne de bu yüreğim senin
Gitmişliğin, bir de kendini bitirmişliğin var içimde
Bir gökyüzü kadar uzağım sana
Dokunamazsın  bana
Görmüyor mu gözlerin

İ
Gündüzlerin çürüyen vakitlerinden,
Ben geceye bir çiçek kondurdum;
Kimse görmedi.
Oysa yüreğim—
Ki biraz yer altıdır,

Bir hoş çakal' a  sığıyordu işte aşk
Yeni taze süt kokan ağızların  elinde
Anılar boş  bir zamanın bilmecesi
Bol bol tüketiliyordu, harcanıyordu  sevdalar
Ucuzluk pazarında
Yapboza çevirdin bak beni insanoğlu

Kapıyı Kapat
Bugün iyi değilim.
Satırlarım, dizelerim, kelimelerim derince değil bugün.
Kelime kelime dolaşamam yüreğimin zincirlerinde.
Bir rehavet var, belli.
Yol bulamıyor,
Getiremiyorum dile.