Selda Erşahin Şiirleri - Şair Selda Erşahin

Ansızın gelir aşk, kapını çalar aniden
Sormaz halin vaktin nedir diye
Hazır mısın?
Yüreğin kaldırır mı ?
Getirdiğim bir mutluluğa
bin acıyı diye

Kanayan yürekleri gördüm bu topraklarda
Gecenin karanlığına yatırılan gözleri
Yatağında derya deniz düşünceler
Sırtında batık hüzünler
Yalnızlığın yükü altında ezilir bir aşk
Kahır yüklü saatin katranında ilerlerken

Uzunca baktım aynalara
Bahar uğramaz olmuş yarınlarıma
Yol bitti diyordu yüzümdeki çizgiler
Usulca eğildim
Öptüm alnımdan
Hiç olmazsa dedim

Oldum mu ben?
Yok yok daha olmadım hâlâ sularım bulanık
Olsun çamurdan arıyım gene de ben
Sinekler konar arada bir üzerime
Ama hemen terkederler
Ne de olsa karınları doymaz üzerimde

Sen, ben
Bir de hayat girmiş tam ortamıza
Gelip geçenler yığınlar boyunca
Seyrediyoruz öyle uzaktan
Akıp gidiyor, ömür de zamanda
Değişiyor her şey

Bak bu benim
Benim kara gözlerim
Bir zamanlar içinde kaybolduğun
Rüzgarla savrulan uzun  siyah saçlarım Hatırladın mı ?
Hep dokunmak istediğin
Unutma diye koydum resmimi

Güneşin işi değil,
balkonumun telindeki acıları kurutmak.
Hayat düz taban değil.
Gönder gelsin yokuş aşağı süratiyle yağmurlar.
Islanayım,
daha çok ıslanayım,
hatta pestilimi çıkarsınlar.
Gökyüzünde şölen kurmuş yıldızlar,

“ !”
baş aşağı ünlem
Baş aşağı bir ünlemdir yaşam;
ince bir urganın gölgesinde yazılır kader.
yenilginin sahnesinde
oyuncu sanılırız.

Sen benim
yaşadığımı sandıklarımdın.
Mesela gök maviydi,
güneş sarı.
Ben yağmurdan kaçar,

Bazıları
Yabani otlarla örülü şimdi, gördüğüm her yer
Örtüyor içinde yaşanan ne varsa.
Bazıları yakarıyor gökyüzüne, ağzı açık;
Bazıları, gözünün önündekini görmüyor.
Bazıları ise bir salıncak kurmuş,
Yaşamla ölüm arasında gidip geliyor.