Doğması Gereken
Ayrılık dediğin nedir ki sevgili?
Gözyaşlarımla kirlenmiş, bulanmış acıya
Kanatları eksik günler ortasında
Kendini salmış
Yaşamakla senin aranda
Durma !
Öylece bekleme !
Bak zaman geçip gidiyor, yiyor ömrümüzden
Yüreğindeki korkusuz atlarını şahlandır göğe doğru
Sol yanına koy ,durmadan çağlayan devrim gibi aşkımızı
Sensizlik inan dipsiz bir kuyu
Düşlerden düştüm
Geceyi tutuyorum ellerimle,
Yarınlar yokmuş gibi
Kapatıyor hüzünlerimi, tüm kederimi
Yalnızlığımı seviyorum bir de
Lan !! Hayat diye başlasam şu şiire
Bir de küfür etsem şöyle ağız dolusu
Alsam karşıma
Bir silkelesem
Şöyle iki tane tokat sallasam
Dökse sakladığı utancını eteklerinden
Eksik parçalar
Yüzümde kayıp parçalar vardır
Tıpkı bir haritanın eksik parçaları gibi
Hayalet bir gülümseme gezinir
Kirli dudak kıyılarımda
Bana yazsan,
Yazı olsan bana, alnıma.
Bu yalnızlığı alsan buradan.
Bir erguvan baharı değil bu yaşadıklarımız.
Tenimde buz kesiyor düşler.
Bir kırmızı bulut olup göğsünde yağsam sana.
Eşiğin kıyısında
Yaşam deyince sen geliyorsun aklıma
Sesin taşın altına saklanmış bir su
Bana yeniden umutlardan söz et
Acımı uzatan
İlham Perim sen varsın diye uğruyormuş
Gönül kentime
Bu yüzden bu kadar gevezeymiş kelimelerim
Hiç bitmeyecek bir virgülde,
Kalır sandım şiirlerimi
Şimdi bomboş sokak gibi yüreğim
Ey Aşk
Sana baktım gözlerimle,
Issız ve yalnız bir ufka bakar gibi.
Başıboş salınan şiirlerimin yanında
Unutulmuş zamanlardan kalan hatıralar,
Aldanmış mutluluklar giyindim.
Aşk biterse mevsim Eylül’dür
Zamanın ayakları kırılır sevgilide
Ve her giden de kendini bitirir
Çoğalmak isterken
Eylül yetmeyecek kimseye
Ne çok hazan doludur bu coğrafyada yürekler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!