Selda Erşahin Şiirleri - Şair Selda Erşahin

Beklemek seni
Terk edilmiş bir ev gibi
Yolsuz, yolcusuz
Sıvası dökülmüş duvarlarımın içinden çıkan
Yağmur işlemiş toprağın kokusu gibi
Beklemek seni

Bir sesin vardı
O da kayboldu
Zaman hiç kıymet vermemiş bize
Öylesine davranmış
Aralarda kaynamışız yani
Hatıra dokunacak

Bir ben biliyorum
Geçip giden saatin sesleri şakağıma vururken acısını
Yaşanmamış onca şey biriktiriyorum geceme,
örtüyorum üstünü
Yarın buluşacakmış gibi tazeliğiyle
Çabuk geçsin diye şimdilerde zaman

Sana kavuşsam
Belki de bu kadar şiir yazamazdım
Özlem’in tetikliyordu belki de
İçimdeki aşk ateşini
Dokunsam ellerine
Öpsem gözlerinden

Kimsesizim—
dalımdan değil, kökümden koparılmış gibi.
Yolum var
ama kimse yürümüyor içimde.
Bir şey kalmadı—
aşklardan, dostluklardan,

Kimin elleri attı seni benim yanıma,
yüzümdeki solgun baharı gör diye?
Eteklerimden fışkıran günahkâr kuşlarım var benim;
yeterince güçsüz
ve bir o kadar yaralıyım.

Beni Bir Tek Sen Anlarsın

Ne ödül istiyorum
Ne de bir ceza
Bakma arkamı dönüp de çekip gittiğime
Beni bir tek sen anlarsın

Beni kimseler sevmez

Kimsesiz sokaklar gibi
Ne gelip geçen var ne de arayıp soran yüreğimin
Ayazda kalmış
Buz tutmuş kuşlarımın kanatları

Benim bir resmimi çek!
Yüzümde çocukluğumun masumiyeti
Gözlerimde en parlak yıldızlarım olsun
Bir gökkuşağı gülüşlerim
Biri ilkbahar saç tellerim olsun
Benim bir resmimi çek!

Ben’imin Terkisi
Kuşlar ötüyor tepemde —
Sarı, mavi kuşlar…
Beyaz kuşlar, rengârenk…
Yalınayak hayallerim,
Sudan çıkmış balık gibi
Çırpınıyor karada.