Selda Erşahin Şiirleri - Şair Selda Erşahin

Bir lokma ekmek

Yazacak şiir de kalmadı
Aşk desen günümüze yabancı
Bahsetsem dağların güzelliğinden, mevsimlerin sesinden
İnsanımın gözü bir lokma ekmekte

Bir nehir gibi susarım şimdi
Bir gece gibi sessiz ve sakin
Yıldızsız ve aysız
Kapattım artık yüreğimi
Nasıl olsa hayat insansız
Sevda’yı aramak da nedir?

Bir şiir oluyum yalnızca ben
İllegal yağan yağmurlar gibi
Coşup geleyim ansızın karanlığınıza
Bir çok  çoğul duygular arasında tekil kalan ben
Çoğaltın beni alkışlarınızla
Bir şiir oluyum yalnızca ben

Yüreğimin yokuşlu yoludur sana gelmek
Bilmem takati var mıdır kelimelerimin
Ne kadar çok çırpınsa da yüreğim
Bir aşk için
Toplar mı kırılan kanatlarını
Uçar adımlarla varır mı kollarına

Dünyanın kiri
 değdi bir kere
 bedenlerimize
Bizden olmaz
 sevgili
Ellerimiz kirli
 gözlerimiz sisli
Düşüncelerimizin ırmağında 
balıklar bile
 yüzmez
Başka bir dünya
 bulmalı
 kendimize
Gerekirse
 yeniden
 var olmalı

Biz şiir seven kadınlardık
Bir de yazan...
Adına şiir  yazılanlardan olamadık
Bu yüzdendir hep bir yarım  kalmışlığımız
Kimseler ikma edemedi  bizi aşka
Hep bir yanılmışlık,

Senli, sensiz saatler arasındayım
Yitip gidiyorum
Sırtımdan vuran yelkovan
Önümde akrep
Eksiliyorum
En derin dalışların

Bugün benim doğum günüm
Hikayesi henüz bitmemiş ömrümün ilk günü
Yıllar, kuyruklu bir yıldız gibi
Ardı ardına eksilip gidiyor
Gittikçe de daha da bir güzelleşiyor sanki
İkiye böldüm yaşanmışlıkları

Herhangi bir geceydi
Uykularımın tutmadığı
Biraz oturacak
Şiir dinleyecek, belki de yazacaktım
Aysız ve yıldızsız gecede
Kimsesiz kalemimle

Bulantı

Başım dönüyor, midem bulanıyor
Suları acı hayatın
Tatlısı uzak bir diyar, pahalı bir düş
Dünün artıkları, bugünün kırıntıları