Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Bu şehrin sokaklarında ölümler dolaşır gizli gizli
Her ölüm bir aşkı belermiş anlaşılmaz çukurunda
Kim demiş; 'yazılamaz' diye sevdanın kutsal şiiri
Elbet yazılacaktır gülüm yüreğinin eşsiz sözleri.

Dağlarındaki gülleri koklayınca titredi bedenim
Bir feryat gönderdim sana, aşk’a götürür ikimizi
Bir ırmaktı önce, deniz oldu sarıverdi yüreğimizi
Üzüm bağlarından bir içki hazırladık kendimize.

Kimliğimiz ne olursa olsun, yüreğimizde taşıdığımız ne varsa serip güneşe varolmak suç mudur? . Sana yönelmemdeki sebep, aşkı yakalama arzusu bir maddeye ulaşmak isteğimidir, bilmiyorum. Yüreğimdeki yaşan(mamış) lıkların, bedenimi sarsan inanılmaz giz’in bedeli aşk adına yaptığım bir ayin değil midir? ..

Renkler terliyor avuçlarımın nasırlarında
Kayıp bir ömrün mucizeleridir tenimdeki
Yüreğimin bordasında kızıl şafaklar söker
Gözlerimin çukurlarında ah isimsiz ölüler.

Karanlığın özünü içiyor yarasalar,
Kandil rüzgâra karşı sessiz direnişte
Kayıp adresini arıyor yuvasız kuşlar
Yorulmuşluk bırakılmış artık nadasa.

Bütün sağanakların sonsuz labirentlerinde halkalanıp
İzi sevdadan önce beliren onlarca kahırlı mermilerden
Argın beklentilerin diz boyu aşkı taşıyan derelerinden
Usumda bağdaş kurup oturan bir yordamsın belki de.

Bir biz değiliz aslında yanılsamalı aynalarda tükenen

Bağrıma saplama gülüm öfkenin dirgenini

nicedir susmuş gülüşlerinin
paslanmış saatleri elimde
yüreğimde demlenen sevgiyle
karıştırıyorum anıları şekersiz
gecem terörlü nikotin kokusu üzerimde
duman duman seni içime çekiyorum

Aşınan halatlarla çektik biz aşkın gemisini birlikte
Seninle ördük sevda kozasını aşkın ipek böcekleriyle
Kırk bir yerinden yaralı gönlümüzü onardık sevgiyle
Gözyaşı ırmaklarında çağladık hasretin türküleriyle

Gözlerindeki tanımların gündoğumlarını astım isyanlarıma
Yalansız, riyasız bir sevginin gül destelerini sardım bağrıma
Yangın yüreğimle, varsıl varlığınla yürüyorum şimdi dağlarına
Zaman tükeniyor sevdalım, aç kapını, al aşkını artık kollarına…

İçimizin hiç oturulmamış mutluluk odalarında asırlardır yanan kandillerle donatılı bir yerdir sevda. Kılcal yollardan geçerek, ayrık otlarını biçerek, gülüşlerimizi aya yükleyerek ışıklar ararız yüreklerde. Sesli söylenen, avaz avaz bir türlü gibi söylenen, dudakta bir ıslık gibi gizlenen sevgi feryadımızdır yaşamak türkümüz. Gün döndükçe kandilimiz gür, geceler sürdükçe sevgili güldür içimizde

Sevdanın ovalarına yağmurun düştü yar, sırılsıklamım
Kılcal damarlarım sürgünlere durdu, özlemken gül adın
Aşk’ının ülkelerinde çocuklar gibi coşkuluyum, haylazım
Mavi denizlerim sevginle taşıyor, kokundur tek muradım