Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Ölümün ve aşkın kurda kuşa yazıldığı bu çelişkiler atlasında
Ruhumda gül kokulu bir kadın, nefesiyle ısıtır seven yüreğimi
Bakışları Leyla, gözleri aslı, kerem olur sürer bedenimi dağlara
Bir balıkçı teknesinde av eder şiirlerimi, sokar çürümüş ağlara

Yüzüne biriken ışıkların yosunlarla dans ettiği anlarda tutardım ellerini, ben gecenin sorgularını yanıtlarken. Ruhunun ara taksiminde kelimelerin utançsız kulelerinde sevdaya sokulurdum. Alevin yakardı içimi, dudaklarının pınarlarında yıkardım bütün yoksul geçmişimi. Gecenin akrebinde düşlerimiz çoğalır, yelkovanın derinliklerinde ay ve yıldızlara kendi tepemizden bakardık.

Düşlerin haritasını çiz bana
Kanatlarından tutunarak
Çok uzaklara gidebileceğimiz
Yerler olsun sayfalarında
Bir mutluluk adası göster bana
Sevdana kapılarak menziller aşabileceğimiz

Karanlığın uyandığı yerlerde, yüreğime bir ışıksın sen
Korkum, yarını yitirmekten, korkum seni tekrar sevmekten
İçindeki ağrıların kement uçlarında çekerim belki de ipimi
Çünkü konuşursam bitimsiz bekleyişlere sarılır gecen…

Seni seveli, seni özleyeli, seni bekleyeli ayrılığa saldığım kuşlar döneli, içimdeki pınarlar, gölgelikler kuruyalı bin yıl geçmiş, ardıma baktım da. Oysa ne karlar, ne buzlar erimiş şu gönlümde. Dönülmeyen yollara girip, oralardan döndüm de, bir gözlerinden dönememişim.

Uzun bir yolculuktu seninle olan birliktelik, adına aşk dediğimiz yüreğimizdeki asil delik
Denizler üzerinde yürüdük bir zaman birlikte, bazen ağladık, çoğu da kahkahalarla güldük
Umutlar sürdük dudaklarımıza, çılgın nehir gibi aktı gitti aramızdan günler, birleşemedik
Avuçlarımdaki o aşk çizgilerinde hep seni gördüm, sen bıkmadan umutlar sürdün gündelik
Aşk dedik adına yaşadığımız cinnetin, savrulduk, üşüdük ne yaptıksa bir araya gelemedik

Kirlenmiş düşler seriyorum rüzgârın yelesine
Hüznümün ruletinde kutsanmış karanfiller
Uzakta harcanmış masalların hazin sesi
Arzular dökülüyor dilimin yaralarından
Sensizliğin sevişmeleriyle çakılıyor tabutlar
Bedenimin yanık sularında küflenmiş saatler

Dargın Bakışlarımdaki Sevdalı Gülüşümsün

Avuçlarımdaki yokluğun düşüyor seni düşündükçe sulara, mevsimlerden güz
Aşk kayıp bir yıldız, yalan iklimlerde bekleme gelişimi, gül bile açmaz susuz
En son yazgılar tükenirmiş sevgili, adın hicran yarası, ruhum nicedir özsüz
Düşlerin ovalarında kar var şimdi, gel gönlümdeki mor halkaları sil nefessiz

Eskimiş dünler gibiydi ihtiyar gönlü
Yoksul yolcular tezgâhında zemheriydi vakit
Fırdöndü bir aynada gördükçe kendini
İçlenirdi aynadaki kimsesizliğine
Geri gelmez anların dikişlerini açardı arada
Aşınmış ökçelerin tozu kokardı avuçlarında

Hınçla geceyi örseleyen düşünüşlerimizin
Yanaklarından sızınca birkaç damla yaş
Kayıp günler gibi dalar gideriz derinlere
Aldırmazlık telaşı sarar terli avuçlarımızı
Gölgeler yoldaş olur korkulu bedenimize.

Tüketilmiş bir ömrün dökülmüş sıvaları gibiydi yüzü
Ruhunun derinliklerindeki denizlerde korsandı düşler

GÜN/le külü, ömürle GÜLÜ durulayıp kımıltısız ve derin ormanlardan kanyonlara dökülmüşüm ben, kollarımın her zerresinde sarmal bir AŞK, ruhumun ütopyalarında SEVGİ güvercinleri uçmakta…

SEVİ/nin yağmurlarında ıslak bir zarf olup SEVGİLİ/ye yazılan mektupları taşımışım asırlardır, hüznümün ayraçlarında biletsiz SEVDA yolculukları, içimdeki o derin dünyada muştulu bir eşkâl oluşmakta…

SOYLU bir YILKI gibi özgürlüğe kanat açışım bundandır, yüreğimin mızraplarında isimsiz türküler ve nakaratlarında hep AŞK, yine AŞK. Bundandır kendi ırmaklarımda boğulmam, bunun için UMUT beni inadına kovalamakta…