Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Öpüşlerinin sancılı mevsimlerini atlatınca mızrabımı atacağım denizlere
En uzun gecelerin hecelerini tüketince yakacağım bekleyişlerin biletlerini
Korsan seferlere çıkacağım, yutacağım şifasız dertlerin hüzün tabletlerini
Başlıksız bir öykü gibi, yırtacağım eşkalsiz sevdaların bütün resimlerini

Uğultunun uyuşuk sancısı çarpınca duvara

Yamalı günlerin direklerinde gözlerken ufku biz

Bir şarkı dönüyordu günün örselenmiş fonunda

Haber verin hüzne, ıslığımla geçiyorum terli geceleri
Adressiz yollardayım, sırtımda eskimiş sevda heybesi
Bozuldu gökkuşaklarım, neyleyim renksiz serüvenleri
Çözüldü aşkın şifresi dostlar, şiirlerime gömdüm sevgiyi

İşgallerle devşirilmiş bir ova içimde
Silinmiş resimlerin sütunları yitik

Fısıltılarla tükenen bir ömrün dar/ağacında itirafım olsun sana sür/günlüğüm
Ruhum beklesin asırlarca yokluğunu, ellerinin kın/aları olsun tek g/ördüğüm
Bütün sevda duruşmalarım orm/an gözlerinde olsun, müebbet olsa da suçum

Nice karanlık gecelerden sonra güneş doğuyor işte. Eğilip suya dokunuyorum ellerimle. Suskunluğunu dinliyorum göllerin, gölgem düşüyor suya, bir öpüş dokunuyor dudaklarıma, kuşlar havalanıyor yüreğimden.
Yaşamak diye dilimden dökülen melodilerde hayata meydan okurcasına sıkılıyor yumruğum. Göğsümü kabartan güçle, içimi dolduran şevkle mutlanıyorum. Sesin, soluğun, gülüşlerin gecelerime ışık, firari aklıma rehber oluyor.
Kaptırdım gönlümü sana gizemin tatlı kızı. Karlı dağlarımdan ırmaklara yürüyor sularım. Cennet bahçelerimi sulamakta gürül gürül akışıyla. Yıktın zindanlarımı, çözdün kelepçelerimi, gönlüme kazıdığın mutluluk bestesiyle aşkın şarkısını söylüyorum şimdi.
Hücrelerimi doldururken sevgin, hüznü de katık yapıyorum içerisine. Yıllardır yüreğimi yakan yalancı aşklarıma mendil sallıyorum anlayacağın. Her gece seni düşünmenin mutluluk uçuşlarında, sana saldığım mesajlardan umut umuyor, gözlerindeki tanrılara avuç açıyorum aşkını sunması için.
Yeni, yepyeni mutluluklar çalıyor kapımı bak. Acılarım kartal pençelerinden kayıyorlar ve bir uçurumda parçalanıyorlar gül yüzlüm. Sevdanın onulmaz yakıcılığında elveda diyorum tüm yaşadıklarıma. Tahta köprülerde sana koşuyor, ellerimdeki buket buket kır çiçekleriyle önünde diz çöküyorum işte.
Gözyaşlarını bir cam kavanoza koyup ömrümün sonuna kadar seyretmek istiyorum. Deniz gözlerinin ülkesinde, fırtınalara aldırmadan, yeni başlayan yarınlarıma, ufkumun rotasıyla sana çizdiğim mükemmel çizgide yürüyüşlerim hiç bitmesin istiyorum.

Aşklar yaşadım deniz fenerleri gibi uzak,
her fırtınanın sonrasında onu aradım.
Aşklar dolaştım, rotasız gemilerle
Her seviyorum dediğimde kaybettim...

Güneşine yüzümü döndüğüm günler gecemin atardamarını zorluyor şimdi. Geçmiş günlerin çamurlu akıntısında kendimi arıyorum. Bir üzüntü kaplıyor bedenimi. Sabahlar uzak, içimi bir ben görebiliyor, suskunluklarıma yorum arıyorum. Pencereme uzanan yaprak, odama girmeye çalışan ışık ve bedenimi saran yorgunluk anlatılır gibi değil.

Asmalar gibi sarar şimdi benliğin, aşkı aradığım en ulaşılamaz mavi kıyılarımı
Kıyılarımızın kulelerinde ellerimiz titrek, dudaklarımız çatlak tutkuları solumakta
Bedenimin tuz denizlerinde bir yangın mavisini kopyalayarak girmiştin düşlerime
Mavi kirpiklerinle, yıkık duvarlarımı onaran sözlerinle kıraç bir topraktım senden önce.

Sözlerin yarım kaldığı bir sevgi oyununda ne kadar aşkı oynasan da alkışı alamazsın. Trenlerin uzak şehirlere hasret taşıdığı bu yerküre atlasında sen de aşka dokunacaksın sözcüklerinle, unutma…Yüreğimizin aralık kalan tüm koşuşturmacasında bir bahar serinliğidir yaşanılacaklar. Gözlerinin iklimleri değiştiren şifa denizlerinde gri bir gökyüzü vardır. Asmalar gibi sarar şimdi benliğin, aşkı aradığım en ulaşılamaz kıyılarımı. Yüreğindeki ip atlayan çocuk büyümelere tutununca, sorgusuz bir mevsimin uçurtmaları da salınır maviliklere. Yemyeşil bir bahar çalınca narin yüreğini, dalarsın derinlere ve atarsın anılarının hiçbir işe yaramayan kilidini korsan kayalıklarına.