Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Bir demir atma yalnızlığıdır kim bilir, o uzak ve derin sularımızdaki
O kanlı ırmaklarımızda saldığımız kâğıttan gemilerdir, düş taşıyan
Minik avuçlarımızdaki iniltili çakıl taşları gibi kendi ahdımızın ışımasıdır
Kim bilir, belki de en yaşanası ve destansı aşkların hicaz mührüdür
Yalınayak yürüdüğümüz düş bahçelerinde, yüreğimizde taşıdığımız yağız aşklardır
Ezgin göğsümüzdeki korkularımızı astığımız ibrişim düğmeli sevda mintanıdır

Tekrarı olmayan anların rengini arıyorum ruhumda
Siyah beyaz dünlerin çerçevelerinde yalnızlık
Hayatı teğet geçen aldanışların kollarındayım
Göçmen bir bakışla senden uzakları izliyorum

Asla doyurulamayan ruhumuzda hep intizar

Her sabah sana akan ırmakların kollarına atarım kendimi
Yanık tenli çocukları kaldırırız masum ve saf uykularından
En bildik sancımdır seni sevmek, sevdikçe sana kanarım
Sen benim gönlümdeki mahpusluk, yüreğimdeki prangamsın

Özlemlerle sallanan bu yeryüzü beşiğinde, ben aşka uyurum

Suskumun alacakaranlığında çürümüş bir darağacı
Tükenen dostlukların zarlarını atıyorum gökyüzüne
Bulutlar indiriyorum kirlenmiş göklerden sevdamla
Gecikmiş bir aşkın sureti var şimdi utangaç yüzümde

Çatlamış dudağımda üzünçlü bir güldür şimdi aşk

Yenilenmiş bir düşün aymazında yitmek şimdi
Sabır halkalarından sıyrılıp aralamak dudağını
Kahrımı emdirmek dişlenmiş tüm tutkularına
Hazzımın kalburundan akmak en derinlerine

Çözülsün ellerimiz yağmur sonrası aşk kokusuyla

Uzanıp avuçlarına
Yürümek raylarında
Ömrün bittiği yere dek yürüyerek
Bulutlara yükselmek kanatlarınla
Ah kelebek!
Hangi ressamın fırçası çizdi seni!

Bir başka düşün sarılışıdır şu an içimdeki,
Yalın bir rüzgâr gibi üşütse de bedenimi ve benliğimi
Sensin bunun nedeni
Ne unuttu isem söylenecek ve söyleyemediğim,
Adındır, şanındır, varlığındır.
Köpüklü bir sabah kahvesi gibi

Satılık gecelerin derin göğsünde haram uyku
Terli gövdelerimizin hicazında kum fırtınaları
Sisler yağmurunu taşıyor kurak topraklarıma
Yüzün gönlümdeki can kırıklarını okşuyor

Huzura su serpiyor yaşlı bir kadın düşümde

Gönlümün gurbetinde, özlemin son nefeste
Yolum senin yolundur, aştım ben kaf dağından
Yandım sana yıllarca, ruhumdaki kafeste
Söyle yağmura aşkım, öpmesin dudağından

Kanadıkça içimde, çoğaldım hep sevginle

Esmer yalnızlıklar peronunda yorgun bir adam
Özlemin gökkuşağına salıncak kurmuş bir kadın
Renklerin sesinden öpüyor uzaktaki çocuklar
Umutların satır aralarında üşüyor yaşlı dağlar
Gençliğinin kırıntılarını topluyor hüzünle insanlar
Siyah beyaz anıların perdelerini çekiyorlar yarına